ตอนที่ 1809 ระวังข้าจะอัดเจ้า
เฟิ่งจิ่วหันมอง เห็นชายฉกรรจ์ทางนั้นถลึงตาวิ่งมา เธอรีบอุ้มเสือน้อยทำท่าจะหนี “เร็วเข้าๆ! มีคนมาแล้ว!”
ใครจะรู้ เสือน้อยเหมือนยังกินไม่อิ่ม มันกัดนมแกะไม่ยอมปล่อย พอถูกเธออุ้มขึ้นแล้วดึง กลับทำให้แม่แกะตัวนั้นเจ็บไปด้วย ได้ยินเพียงเสียงกรีดร้องเล็กแหลมดังขึ้น
“แบ๊!”
ปกติเสียงร้องของแกะจะนุ่มนวลรื่นหู แต่นาทีนี้กลับฟังดูเหมือนกำลังโอดครวญ แม่แกะตัวนั้นอยากถอยหนี แต่กลับถูกดึงจนถอยไม่ได้ ทำได้เพียงร้องแบ๊ๆ ด้วยความเจ็บปวด
“แบ๊!”
เสือน้อยเห็นอย่างนั้นก็เหมือนสนุกสนาน มันกลับเลียนแบบเสียงร้องของแกะ เฟิ่งจิ่วที่ได้ยินหนังหน้ากระตุก ฉวยโอกาสตอนที่มันอ้าปากอุ้มมันวิ่งหายเข้าไปในฝูงคน
“เจ้าเด็กเปรต อย่าหนีนะ!”
ชายฉกรรจ์ข้างหลังถลึงตาตะโกนด่า หันกลับไปดูแม่แกะของตนเอง ก็อดด่ากราดอีกครั้งไม่ได้ ก่อนจะจูงแม่แกะเดินไปข้างหน้า
ส่วนเฟิ่งจิ่ววิ่งเข้ามาในตรอกเล็กๆ เส้นหนึ่งแล้วจึงค่อยหยุด เธอตบหน้าอกตนเองหนึ่งทีแล้วก็ชะงักไป ยกมือตีหัวตนเองหนึ่งที “จริงๆ เลย ข้าจะวิ่งหนีทำไม? ข้าควักเงินออกมาจ่ายเขาก็สิ้นเรื่องแล้วไม่ใช่หรือ โง่จริงๆ”
“แบ๊!”
จู่ๆ เสียงแกะร้องก็ดังมาจากอ
