ตอนที่ 1805 ตายแล้วจริงๆ / ตอนที่ 1806 ขอรับการรักษา
ตอนที่ 1805 ตายแล้วจริงๆ
ไม่มีเวลาคิดมาก ลู่จี้หมิงรีบเข้าไปคุกเข่าแล้วทำตามที่เฟิ่งจิ่วบอก จับคางพ่อของเขายกขึ้นเล็กน้อย จากนั้นก็ปิดจมูกของเขา ก่อนจะรวบรวมเรี่ยวแรงเป่าลมเข้าไปในปากของเขา
เฟิ่งจิ่วไม่ได้หยุด เธอกู้ชีพให้เขาไปด้วย กระทั่งรู้สึกได้ถึงลมหายใจของเขา เธอจึงสั่งให้ลู่จี้หมิงถอยออกไป พลางแกะคอเสื้อของนายท่านลู่ออก เพื่อให้เขาหายใจได้สะดวกขึ้น
“แค่กๆ!” นายท่านลู่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา มองเฟิ่งจิ่วที่อยู่ตรงหน้าอย่างมึนงงเล็กน้อย เหมือนไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ส่วนชายชราชุดเทากับลู่จี้หมิงที่ถอยออกไปด้านหนึ่งแล้วเห็นคนที่เดิมทีสิ้นลมไปแล้วกลับมาหายใจอีกครั้ง ซ้ำยังลืมตาขึ้นมาอีก พวกเขาเบิกตากว้างอย่างเหลือเชื่อ
“ระ รอดแล้ว?”
“พวกเจ้าเป็นอะไรไป?” นายท่านลู่ถาม พลางยกมือลูบหน้าอกตนเอง อาการเจ็บครั้งนี้หนักกว่าครั้งที่ผ่านมา ตามคาด เขาใกล้จะตายแล้วงั้นหรือ?
“ทะ ท่านพ่อ ท่านไม่เป็นไรใช่ไหมขอรับ? ตอนนี้ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง?” ลู่จี้หมิงถามเสียงสั่นๆ ไม่อยากเชื่อว่าคนที่เมื่อนาทีที่ผ่านมาสิ้นลมไปแล้ว จะยังช่วยให้กลับมามีชีวิตได้อีกครั้ง
“หะ ให้ข้าดูหน่อย!” ชายชราชุดเทารีบเข้าไปนั่งยองข้างๆ ยื่นมือไปตรวจชีพจรเขา ครั้นสัมผัสได้ถึงเส้นชีพจรที่กลับมาเต้นปกติอีกครั้ง เขาก็หันไปมองเฟิ่งจิ่วที่อยู่ด้านหนึ่งด้วยความตกตะลึง
“เมื่อกี้ข้า