ครั้งนี้ ไม่ได้แข็งแกร่งทรงพลังเหมือนครั้งก่อนแล้ว
“โครมๆ!”
เหมือนเสียงพลังกระบี่กระทบพื้น แต่ก็เหมือนสัตว์วิญญาณกระแทกต้นไม้ แม้มองไม่เห็น แต่เสียงกลับใกล้เข้ามาเรื่อยๆ และชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
“ถอย!”
นายท่าลู่โบกมือส่งสัญญาณ สั่งให้ทุกคนถอยอย่างรวดเร็ว ส่วนทุกคนที่ได้ยินคำสั่งของเขาก็รีบคุ้มกันพวกเขาแล้วถอยหลังไปทีละก้าว จนถอยห่างออกมาระยะหนึ่ง
เฟิ่งจิ่วถอยตามพวกเขามา กระทั่งภาพเหตุการณ์ข้างหน้าปรากฏสู่สายตาของเธอ เธอจึงชะงักเท้า ไม่ถอยต่ออีก
สัตว์วิญญาณที่กระโจนออกมาจากป่าทึบนั่นเป็นเสือขาวที่มีสีขาวหิมะไปทั่วทั้งตัว เป็นเสือขาวที่หาได้ยากมากในหมู่เสือยังไม่พอ ปัญหาก็คือ มันยังเป็นแม่เสือที่อุ้มท้องเสือน้อยไว้อีกด้วย ดูจากท้องที่ป่องๆ นั่นน่าจะใกล้คลอดแล้ว
เวลานี้ บนขนสีขาวหิมะของเสือขาวตัวนั้นเปื้อนเลือดหลายจุด ขาหน้าเหมือนจะได้รับบาดเจ็บ ยามวิ่งจึงเซเล็กน้อย เทียบกับอาการบาดเจ็บ สิ่งที่ทำให้มันทรมานอย่างแท้จริง น่าจะเป็นท้องโตๆ ของมันที่ได้รับแรงกระเทือนจากการวิ่งหนีและสู้กับมนุษย์
เหมือนมันจะวิ่งไม่ไหวแล้ว ขาหลังเริ่มสั่นเทิ้ม เริ่มมีเลือดไหลออกจากขาหลัง ทว่าในตอนนี้เอง ผู้ฝึกตนสิบก
