แล้วพึมพำอย่างครุ่นคิด “เหตุใดจึงมีสัตว์วิญญาณมาทางนี้ได้? คงไม่ใช่ว่าลูกไล่ล่าออกจากในเขาลึกกระมัง?”
เฟิ่งจิ่วแบกตะกร้าสมุนไพรยืนอยู่ข้างกายนายท่านลู่ พวกเขาเดินลงมาตามแนวลำธารเพื่อออกจากเขาลูกนี้ โดยใช้เส้นทางป่า บริเวณนี้อาจมีสัตว์ป่าได้ แต่กลับไม่มีสัตว์วิญญาณ เพราะโดยปกติสัตว์วิญญาณจะซ่อนตัวอยู่ในป่าลึก
ทว่า เสียงคำรามเมื่อครู่ แฝงไว้ด้วยแรงกดดันของสัตว์วิญญาณไม่ผิดแน่ แล้วก็เพราะเหตุผลนี้ ท่านลุงลู่ถึงได้คาดเดาว่าสัตว์วิญญาณตัวนี้ถูกคนไล่ล่าออกมาจากป่าลึก
ส่วนเธอเองก็คิดว่าน่าจะเป็นอย่างนั้น เพราะในอากาศ ยังมีกลิ่นคาวเลือดจางๆ ปะปนอยู่ด้วย
“หยุดเดี๋ยวนี้! เจ้าหนีไม่รอดหรอก!”
“ล้อมมันไว้! อย่าปล่อยให้มันหนีไปได้!”
“ข้างหน้า อยู่ข้างหน้าแล้ว รีบตามไปเร็ว!”
ครั้นเสียงตะโกนโหวกเหวกดังมาจากในป่า เฟิ่งจิ่วเลิกคิ้ว เกิดความสงสัยว่าเป็นสัตว์วิญญาณอะไร ถึงได้ทำให้ผู้ฝึกตนกลุ่มหนึ่งไล่ตามไม่เลิก
………………………………….
ตอนที่ 1794 มีเรื่องด้วยไม่ได้
“กรรซ์!”
เสียงคำรามดังขึ้นอีกครั้ง ฟังจากเสียงนั้น แม้ยังมองไม่เห็น เธอกลับมั่นใจได้ว่าสัตว์วิญญาณตัวนั้นบาดเจ็บแล้วแน่นอน ลมปราณของมันแปรปรวนเล็กน้อย เสียงคำราม
