ตอนที่ 1771 ไฟรุ่มร้อนท่วมกาย / ตอนที่ 1772 คุกเข่าขอร้อง
ตอนที่ 1771 ไฟรุ่มร้อนท่วมกาย
ขณะที่ในห้องเต็มไปด้วยความเร่าร้อนวาบหวามไปทั่วทุกอณู นอกตำหนัก มู่หรงอี้เซวียนสาวเท้าเดินมาอย่างเร่งรีบ สีหน้าร้อนรนยิ่ง เพียงแต่ ยังไม่ทันก้าวขาเข้าไปในตำหนักก็ถูกอิ่งอีที่เฝ้าอยู่หน้าตำหนักขวางไว้ก่อน
“คุณชายมู่หรง นายท่านของข้ากับภูตหมอพักผ่อนแล้ว มีเรื่องใด โปรดมาใหม่พรุ่งนี้”
มู่หรงอี้เซวียนมองเขา ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วเอ่ยว่า “ข้ามีเรื่องด่วน ต้องพบเฟิ่งจิ่วเดี๋ยวนี้”
อิ่งอีสีหน้าเรียบเฉย ยังคงยืนยัน “เรื่องด่วนแค่ไหนก็ต้องรอพรุ่งนี้ ตอนนี้พวกเขาพักผ่อนแล้ว นายท่านของข้ากำชับไว้แล้ว ไม่ว่าเรื่องใดก็ห้ามรบกวน”
ได้ยินอย่างนั้น มู่หรงอี้เซวียนสายตาไหวระริก คล้ายนึกอเฟิะไรได้ มองเข้าไปในตำหนัก เห็นไฟข้างในยังคงสว่าง จึงกล่าว “เรื่องนี้เร่งด่วนมาก ล่าช้าไม่ได้แม้แต่นาทีเดียว หากไม่เร่งด่วนจริง ข้าเองก็คงไม่มารบกวน เจ้าเข้าไปรายงานที ข้าจะต้องได้พบเฟิ่งจิ่วให้ได้”
ได้ยินอย่างนั้น อิ่งอีขมวดคิ้ว “ขออภัย นายท่านของข้าสั่งไว้แล้ว ต้องขอโทษด้วยที่ข้าไม่กล้าขัดคำสั่ง” จะมีอะไรเร่งด่วนกัน? ด่วนแค่ไหนก็ด่วนไม่เท่าข้างในกำลังร่วมหอกันอยู่ นายท่านของเขารอวันนี้มานานแล้ว จะปล่อยให้ผู้อื่นมาทำลายได้อย่างไร?
เห็นเขาเป็นเช่นนี้ มู่หรงอี้เซวียนหน้าเครียดขึ้นมา “หากเจ้าไม่รายงานให้ข้า เช่นนั้นข้าก็คงต้องล่วงเก
