มๆ หันไปมองทุกคน แล้วบอกว่า “คืนนี้ฉลองที่ผู้เฒ่าเฟิ่งกับฮูหยินกลับมาอย่างปลอดภัย ทุกคนกินดื่มให้เต็มที่ ไม่ต้องสนใจพิธีรีตอง”
ด้วยประการฉะนี้ เขาสั่งให้บ่าวรับใช้เทสุราให้ทุกคน เมื่อทุกคนยกจอกดื่มคารวะกัน บรรยากาศก็พลันครึกครื้นขึ้นมา
ด้วยเหตุผลด้านสุขภาพ ผู้ครองแคว้นจักรวรรดิเซวียนหยวนไม่ได้อยู่ร่วมงานนานนัก เขาเพียงอยู่ดื่มสุรากับทุกคนไม่กี่จอกก็ขอตัวกลับก่อน เพราะก่อนหน้านี้ เฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อได้มอบยารักษาแก่นพลังในให้เขาแล้ว คืนนี้นอนพักผ่อนดีๆ สักคืน พรุ่งนี้ค่อยกินยา จากนั้นก็เก็บตัวปรับสมดุลลมปราณก็ได้แล้ว
ค่ำคืนนี้ ทุกคนสุขสมเปรมปรีดิ์ มีเพียงผู้เฒ่าเฟิ่งที่มิอาจทำใจให้เบิกบานขึ้นมาได้ ถึงอย่างไร ทุกครั้งที่เขานึกถึงเรื่องของเฟิ่งเย่ลูกชายเขากับหยางหยาง หัวใจก็เจ็บปวดรวดร้าว เพียงแต่ เพื่อไม่ให้ซู่ซีเป็นห่วง เขาทำได้เพียงฝังความเจ็บปวดนี้ไว้ในใจ ค่ำคืนนี้ เขาดื่มจนเมามาย…
โม่เฉินเพราะมัวแต่นึกถึงเรื่องที่เขาทำนายเมื่อครู่ จิตใจก็เคร่งเครียดยากผ่อนคลาย เพราะถูกพลังทำนายสะท้อนกลับจึงรู้สึกไม่ค่อยสบาย เขาไม่ได้ดื่มสุรามาก เพียงกินของว่างบ้างเล็กน้อย ฟังทุกคนพูดคุยกัน กระทั่งกลางดึกทุกคนกล่าวลาและแยกย้าย เขามองเฟิ่งจิ่วที่เมามาย มีเซวียนหยวนโม่เจ๋อคอยประคองแวบหนึ่ง แล้วลุกขึ้นกลับตำหนักไป
………………………………….
