ตอนที่ 1747 ร่วมทาง / ตอนที่ 1748 ขัดหูขัดตาไปเสียหมด
ตอนที่ 1747 ร่วมทาง
“อ้อ ใช่สิ พวกเจ้าคงยังไม่ได้รับข่าว” ฮุยหลางยิ้มกว้าง “แม้จะมีข่าวแพร่ออกมาก็คงไม่เร็วเท่าพวกข้าเดินทางมากระมัง! ไป ไปนั่งตรงนั้นกัน ข้าจะเล่าให้เจ้าฟัง” เขาโอบไหล่อิ่งอี แล้วเดินไปที่โต๊ะหินข้างหน้า
“ข้าจะบอกเจ้าให้นะ ผู้ครองแคว้นจักรวรรดิบุริมฉายยอมศิโรราบต่อภูตหมอแล้ว พวกเขา…”
ทั้งสองนั่งที่โต๊ะหิน น้ำชาหนึ่งกา ของว่างสองจาน จากนั้นก็พูดคุยกันเรื่องที่จักรวรรดิบุริมฉายยอมจำนน
กระทั่งยามพลบค่ำ เฟิ่งจิ่วตื่นแล้วเดินออกจากห้อง มาถึงข้างนอกเห็นอิ่งอีกับฮุยหลางต่างก็อยู่ จึงถามว่า “อิ่งอี ร่างกายของฝ่าบาทเป็นอย่างไรบ้าง? พักนี้ดีขึ้นบ้างหรือไม่?”
“เรียนภูตหมอ ฝ่าบาทเสวยยาที่ภูตหมอให้คนส่งมา ร่างกายดีขึ้นบ้างแล้ว เพียงแต่ยังคงไม่อาจฝึกวรยุทธ์ได้ขอรับ”
ได้ยินอย่างนั้น เธอพยักหน้า แล้วหันไปหาฮุยหลาง “เจ้าไปดูกับข้าหน่อย!”
“ขอรับ” ฮุยหลางรับคำ แล้วเดินออกไปข้างนอกพร้อมกับเธอ
ทั้งสองเดินออกมาข้างนอก เพิ่งจะเดินไปได้ไม่ไกลก็เห็นโม่เฉินในชุดขาวสง่างามดุจเซียนยืนอยู่ใต้ต้นไม้ ไม่รู้ว่ากำลังดูสิ่งใดอยู่ เห็นอย่างนั้น ฮุยหลางมุมปากกระตุก รู้สึกว่าโม่เฉินผู้นี้ตั้งใจมารอภูตหมอระหว่างทางแน่ๆ
ส่วนเฟิ่งจิ่วที่เห็นก็ชะงักเท้าเล็กน้อย หันมองคนที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ สาวเดินเข้าไปหา “ท่านดูอะไรอยู่หรือ?”
โม่เฉินหันมามองเธอแวบหนึ่ง
