หลางอุทานด้วยความตกใจ มองเธอด้วยหน้าตาเหมือนไม่อยากเชื่อ ไม่นานกลับรู้สึกเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา “แต่ก็จริง หากไม่ใช่คนที่มีระดับพลังอย่างท่าน จะสังหารผู้ครองแคว้นจักรวรรดินทีแดงได้อย่างง่ายดายได้อย่างไรกัน!”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ถามว่า “เจ้าพาคนมาด้วยเท่าไร?”
ฮุยหลางยิ้มกว้าง ตอบว่า “ข้าพามาเพียงยี่สิบคน แต่ทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุด พวกเขาอยู่ข้างหน้านั้นเอง ภูตหมอ ท่านไปพักกับพวกข้าที่ข้างหน้านั้นเถิด!”
“อืม เจ้านำทางเถิด!” เฟิ่งจิ่วพยักหน้า
ด้วยเหตุนี้ ทุกคนเดินตามฮุยหลางเข้าไปในป่า เหล่าชายชุดดำที่รออยู่ที่นั่นเห็นพวกเขาเดินมา ก็รีบเข้าไปคารวะ “คารวะภูตหมอ”
เฟิ่งจิ่วพยักหน้า “ไม่ต้องมากพิธี” จากนั้นก็หันไปกำชับเหล่าองครักษ์เฟิ่งที่อยู่ข้างหลัง “พวกเจ้าพักผ่อนกันเถิด!”
หลัวอวี่ก้าวเข้ามา “นายท่าน ข้าจะพาคนไปล่าสัตว์ป่ากลับมาสักหน่อย”
“ไปเถิด! ระวังตัวด้วยเล่า” เฟิ่งจิ่วกำชับ
หลัวอวี่ยิ้มรับคำ “ขอรับ” จากนั้นก็หมุนตัวพาคนกลุ่มหนึ่งเดินออกไป
พอพวกเขานั่งลง ฮุยหลางก็ถามด้วยความแปลกใจ “ภูตหมอ พวกท่านสังหารผู้ครองแคว้นจักรวรรดินทีแดงได้อย่างไร ในวังชื่อสุ่ยมีผู้แข็งแกร่งอยู่มากมาย พวกเขาไม่รู้ตัวเลยหรือ?” พวกเขาสังหารผู้ครองแคว้นจักรวรรดินทีแดงได้อย่างเงียบเชียบไร้เสียงได้อย่างไรกัน? หรือคนพวกนั้นล้วนนอนหลับกันแล้ว?
นึกถึงตรงนี้ อยู่ๆ เขาก็ตระหนักได้ อ้อ ใช่แล้ว ภูตหมอต้องใช้ยาแน่ๆ แ
