ละเป็นไปตามคาด เขาได้ยินเธอบอกว่า
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ แล้วตอบว่า “ข้าให้หงส์ไฟวางยาในแหล่งน้ำที่พวกเขาดื่มกินกันก่อน ยานั้นไร้สีไร้กลิ่นออกฤทธิ์ก็ช้า พวกเขาย่อมไม่รู้ตัว พอตกดึกพวกข้าก็ลอบเข้าวัง แบ่งหน้าที่แล้วร่วมมือกันทำงานเพียงไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม พวกข้าก็เผาวังชื่อสุ่ย และเอาศพไปแขวนเหนือประตูวังเพื่อข่มขวัญจักรวรรดิพวกเขาสำเร็จแล้ว”
ฮุยหลางถึงบางอ้อ “ที่แท้ก็อย่างนี้เอง”
กวนสีหลิ่นที่อยู่ข้างๆ ยิ้มบอกว่า “ไม่เช่นนั้นเล่า? เจ้าคิดว่าพวกข้าบุกสังหารเข้าไปซึ่งๆ หน้าหรือ? หากบุกเข้าไปซึ่งๆ หน้า ต้องเสียคนไปมากเท่าไรกัน?”
“ฮิๆ” ฮุยหลางหัวเราะแห้งๆ “เปล่า ข้าไม่ได้คิดอย่างนั้นแน่นอน”
เฟิ่งจิ่วที่อยู่ข้างๆ มองเขา แล้วถามว่า “นายท่านของเจ้าสบายดีกระมัง?”
………………………………….
ตอนที่ 1730 พบเบาะแส
“ภูตหมอไม่ต้องเป็นห่วง นายท่านสบายดีขอรับ” ฮุยหลางยิ้มกว้าง แล้วพูดต่อว่า “เพียงแต่ครึ่งปีมานี้เกิดเรื่องราวขึ้นมากมาย ทำให้นายท่านเหมือนจะตึงเครียดไปหมด บางครั้งก็ทำงานจนดึกไม่ยอมนอน”
ยังไม่จบเพียงเท่านี้ เขาเสริมอีกหนึ่งประโยค “แต่ภูตหมอไม่ต้องเป็นห่วง ครึ่งปีมานี้ข้างกายนายท่านไม่มีผู้หญิงคนอื่นแน่นอน”
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วอดหัวเราะไม่ได้ “เอาล่ะ อย่ามัวแต่พูดอะไรไร้สาระเลย” เธอหันไปบอกกวนสีหลิ่น “หลังพักผ่อน ให้เคลื่อนไหวตามแผนเดิมของเรา”
“ไม่มีปัญหา” กวนสีหลิ่นตอบ แล้วเดินไปทางองครักษ์เฟิ่งที่พัก