นักด้านหน้า พวกเจ้าตามข้ามา” พูดจบ ก็นำทางพวกเขาอยู่ข้างหน้า
“หงส์ไฟ เรื่องที่ข้าให้เจ้าไปทำ เรียบร้อยหมดหรือยัง?” เฟิ่งจิ่วถามเสียงเบา
“เรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่เมื่อเช้าจนถึงตอนนี้ ยาน่าจะใกล้ออกฤทธิ์แล้ว” หงส์ไฟตอบ เธอให้มันวางยาที่ไร้สีไร้กลิ่นลงในแหล่งน้ำของที่นี่ ยานั้นสามารถทำลายพลังวิญญาณของผู้ฝึกตนพวกนั้นได้โดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว คำนวณเวลาแล้ว ยาน่าจะใกล้ออกฤทธิ์แล้ว
“ดีมาก” เฟิ่งจิ่วยิ้มอย่างพอใจ เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็สามารถทำตามแผนได้อย่างง่ายดายแล้ว
ผู้ครองแคว้นจักรวรรดินทีแดงที่ยังไม่รู้ตัวว่าอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา ยามนี้กำลังโอบกอดและไล้โลมเรือนร่างของสนมงามนางหนึ่ง สนมนางนั้นพูดด้วยน้ำเสียงมีจริต
“ฝ่าบาท อย่านะเพคะ พระองค์อ่านฎีกาอยู่นะเพคะ!”
หญิงสาวรูปร่างทรวดทรงอวบอิ่มสวมผ้าไหมโปร่งบางหน้าตางดงาม นางนั่งอยู่ในอ้อมแขนของผู้ครองแคว้นจักรวรรดินทีแดง มือข้างหนึ่งโอบคอของเขา อีกข้างปิดทรวงอกที่ถูกดึงผ้าไหมลง เพื่อบดบังทัศนียภาพวสันต์ฤดู เอวคอดบางบิดเล็กน้อย ใต้กระโปรงยาว เรียวขาขาวนวลคู่หนึ่งวับๆ แวมๆ อยู่ใต้ผ้าไหมโปร่งบาง นางกึ่งผลักกึ่งรับ กึ่งเง้างอนกึ่งออดอ้อน ในดวงตาเต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนชวนหลงใหล
“ฎีกาอะไรก็เปรียบไม่ได้กับเจ้าชายารักของข้าหรอก! มา ให้ข้าหอมสักที” ผู้ครองแคว้นนทีแดงเอื้อมมือโอบนาง แล้วโน้มกายลงไป
“ฮิๆๆ ฝ่าบาท…” หญิงสาวหน้าตางดงามกึ่งผลักเขา เสียงหัวเรา
