ตอนที่ 1715 ยอมรับคำเดียว / บทที่ 1716 ไม่ต้องห่วง
ตอนที่ 1715 ยอมรับคำเดียว
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งเซียวกับซั่งกวนหวั่นหรงมองหน้ากัน แล้วถาม “จะออกไปแล้ว?”
“อืม เรื่องราวเหล่านั้นควรออกไปสะสางได้แล้ว”
เธอพยักหน้าเห็นด้วย มองพวกเขาทั้งสอง แล้วบอกว่า “ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าอยากให้พวกท่านอยู่ที่นี่ต่อไป สถานที่แห่งนี้เรียกได้ว่าตัดขาดจากโลกภายนอก ไร้การแข่งขันและไร้ภัยอันตราย หากพวกท่านอยู่ที่นี่ข้าจะวางใจหน่อย”
“เจ้าวางใจเถิด! อยากทำอะไรไปก็ไปทำ ไม่ต้องเป็นห่วงพ่อกับแม่ เราดูแลตัวเองได้” เฟิ่งเซียวตบหลังมือของเธอเบาๆ ลูกสาวเดิมก็ไม่ใช่คนธรรมดา สถานที่แห่งนี้เหนี่ยวรั้งนางไว้ไม่อยู่ เขารู้ ว่าอย่างไรนางก็จะยังออกไป
“ใช่! เราจะอยู่ที่นี่รอเจ้ากลับมา เจ้าวางใจเถิด!” ซั่งกวนหวั่นหรงเองก็พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ตอนนี้ ที่นี่ก็เหมือนบ้านสำหรับพวกเขา อีกทั้งหากอยู่ที่นี่ แม้มีกลุ่มอำนาจมืดต้องการเล่นงานพวกเขาก็ทำไม่ได้ อยู่ที่นี่ พวกเขาปลอดภัยที่สุด
เฟิ่งจิ่วพยักหน้า จากนั้นก็หันไปมองกวนสีหลิ่น “ท่านพี่ ข้าจะไปดูหน่อยว่าพลังขององครักษ์เฟิ่งพัฒนาไปถึงขั้นไหนแล้ว ไปด้วยกันเถิด!”
“ได้” กวนสีหลิ่นพยักหน้า หันไปทำความเคารพเฟิ่งเซียวกับซั่งกวนหวั่นหรง จากนั้นก็ทั้งสองก็ออกไปด้วยกัน
ในลานสนามกลางป่า เหล่าองครักษ์เฟิ่งได้ยินว่านายท่านออกจากการเก็บตัวแล้ว และจะมาตรวจสอบผลการฝึกฝนในครึ่งปีที่ผ่านมาของพวกเ
