นางอีกครั้ง จะต้องรุมโจมตีนางอีกแน่
ฮุยหลางที่อยู่ข้างๆ เห็นเขาอ่านจดหมายที่ส่งมาแล้วก็เอาแต่หน้านิ่วคิ้วขมวด เนิ่นนานก็ไร้ปฏิกิริยา จึงแอบขยับเท้าสองก้าว ชะโงกหน้าเข้ามาดู
หลังจากอ่านเนื้อหาในจดหมายคร่าวๆ เขาก็ฉีกยิ้มกว้าง “นายท่าน ภูตหมอจะมาที่นี่แล้วหรือขอรับ? ที่นางปรากฏตัวเช่นนี้ พลังจะต้องแข็งแกร่งกว่าแต่ก่อนแน่นอน หากนางมา ยังช่วยนายท่านได้บ้างด้วย นายท่านควรจะดีใจจึงถูก เหตุใดเอาแต่นิ่วหน้าเช่นนี้เล่าขอรับ?”
“ผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินเรียกไม่ได้ว่าแข็งแกร่งเท่าใดนัก คนพวกนั้นตามหานางหลายเดือนก็ยังไร้ข่าวคราว จึงเลิกให้ความสนใจไปแล้ว หากรู้ว่านางปรากฏตัวอีกครั้ง จะต้องไม่ปล่อยนางไปง่ายๆ แน่”
เซวียนหยวนโม่เจ๋ออธิบายเสียงขรึม ใช้นิ้วเคาะโต๊ะดัง “ก๊อก ๆ” เพราะเรื่องนี้มีกลุ่มอำนาจแถบเหนือแม่น้ำเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย กอปรกับเขาใช้เวลาครึ่งปีก็ยังไม่สามารถสะสางเรื่องนี้ได้
หากเป็นแต่ก่อน แคว้นพวกนั้นแทบไม่กล้าบีบคั้นเช่นนี้ ทว่ายามนี้พวกเขามีกลุ่มอำนาจแถบเหนือแม่น้ำคอยหนุนหลัง ย่อมไม่เกรงกลัวจักรวรรดิเซวียนหยวนของพวกเขาเป็นธรรมดา ตรงกันข้าม หากสามารถกำราบแคว้นพวกนั้นได้แล้วแบ่งเขตปกครอง ย่อมต้องเป็นผลดีต่อพวกเขาอยู่แล้ว
ครึ่งปีมานี้ อำนาจของตำหนักยมราชก็ถูกทำลายไปด้วย เสด็จพ่อของเขากลายเป็นอย่างนี้ ทั้งภายในและภายนอกจักรวรรดิเซวียนหยวนเกิดคลื่นลูกใหญ่ แล้วยังมีกลุ่มอำนาจแถบเหนือแม่น้ำ
