่ยนนิสัยเดิมเจ้าไม่ได้ ไม่เห็นหรือว่านายท่านร่ายเขตอาคมกับค่ายกลไว้? พุ่งออกมาชนเช่นนี้ ช่างไม่มีสมองจริงๆ”
เหล่าไป๋อ้าปาก เบิกตากว้าง สุดท้ายกลับพูดไม่ออก ทำได้เพียงถอยไปอยู่ด้านหนึ่ง แล้วรอนายท่านออกมา
ผ่านไปไม่นาน เฟิ่งจิ่วเดินออกมาจากข้างใน โบกมือสลายเขตอาคมและค่ายกล ขณะเดียวกันก็กำชับให้พวกมันไปเรียกเหลิ่งซวงมา
ด้วยเหตุนี้ เหล่าสัตว์คู่พันธสัญญาตัวน้อยรีบแย่งกันวิ่งออกไปข้างนอก เหล่าไป๋คุยโวกับพวกองครักษ์เรื่องที่มันทะลวงขั้นไปทั่ว ส่วนหงส์ไฟบินสังเกตการณ์รอบๆ กลืนเมฆากลับเดินเข้าไปในป่าอย่างไม่เดือดเนื้อร้อนใจ แม้แต่เจ้าขนเขียวก็ยังกระพือปีกบินออกไปพร้อมกับร้องเสียงดังกระโตกกระตาก มีเพียงเสี่ยวไป๋ที่นั่งเฝ้าอยู่ในลานบ้านเงียบๆ
เพียงพริบตาเดียว ทุกคนก็รู้แล้วว่าเฟิ่งจิ่วออกจากการเก็บตัวแล้ว เมื่อได้ยินข่าวนี้ ทุกคนล้วนยิ้มอย่างดีใจ
ออกมาก็ดีแล้ว ครึ่งปีมานี้ พวกเขาเป็นห่วงมาตลอด
“นายท่าน” เหลิ่งซวงกับเหลิ่งหวามากันทั้งสองพี่น้อง เห็นนายท่านยืนอยู่กลางลานบ้านในชุดสีแดง ทั้งสองตาเป็นประกาย แววดีใจพาดผ่านดวงตา
ไม่ได้เจอนายท่านครึ่งปี บุคลิกและราศีของนางเปลี่ยนไปมาก กลิ่นอายรอบตัวราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งกับผืนฟ้าและแผ่นดิน หากไม่สังเกตอย่างละเอียด ก็แทบไม่รับรู้ถึงกลิ่นอายของนาง
ทว่า สิ่งที่น่าแปลกมากก็คือ กลิ่นอายรอบตัวนางแข็งแกร่งมาก และพลังของนางก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิก
