ตอนที่ 1707 ไม่รู้สึกอะไร / ตอนที่ 1708 จะตายแล้ว
ตอนที่ 1707 ไม่รู้สึกอะไร
เมื่อได้กลิ่นพลังวิญญาณอันบริสุทธิ์อันเข้มข้นที่กระจายออกมาจากผลวิญญาณลูกนั้น รวมถึงกลิ่นหอมหวนของผลไม้ที่ทำให้มันอดอยากพุ่งตัวเข้าไปกัดไม่ได้
นาทีนี้ยังจะมัวหมองเพราะพวกมันล้วนทะลวงขั้นแล้ว มีแต่มันที่ยังไม่ทะลวงขั้นเสียที่ไหน? นาทีมันคิดเพียงว่าอยากชิมเหลือเกินว่าผลไม้นี้จะมีรสชาติอย่างไร ผลไม้นี้มันหมายตาไว้ตั้งแต่นายท่านย้ายมาปลูกในนี้แล้ว มันคอยรดน้ำ และรอให้ลูกสีเขียวกลายเป็นสีแดง เพียงแต่พักนี้ไม่ค่อยได้สนใจ นึกไม่ถึงกลับสุกเสียแล้ว
เปรียบเทียบแล้วก็เหมือนกับมนุษย์ที่คอยฟูกฟักเลี้ยงดูลูกสะใภ้จนเติบใหญ่ และถึงเวลาจับขึ้นเขียงในที่สุด เหล่าไป๋มองดูผลไม้สีแดงสด มันกลืนน้ำลาย อ้าปากชะโงกหน้าไปข้างหน้า งับผลวิญญาณลูกหนึ่งแล้วดึงลงมา
วันนี้ ใครหน้าไหนก็อย่าคิดจะขัดขวางมันไม่ให้กิน!
“กร๊อบ!”
“อืม! หวาน! หอม! ช่างเป็นผลวิญญาณที่รสชาติเข้มข้นจริงๆ!” มันกัดหนึ่งคำ ผลวิญญาณก็แหลกละเอียดในปาก กลิ่นหอมหวนของผลวิญญาณกระจายทั่วปาก ราวกับกลัวว่ากลิ่นหอมจะหายไป มันรีบปิดปากแล้วเคี้ยว
ครั้นเฟิ่งจิ่วตามมาไกลๆ ก็เห็นเหล่าไป๋ยืนหันหลังให้พวกเธออยู่ใต้ต้นไม้รูปขวด หัวของมันก้มเล็กน้อย ปากเคี้ยวยุบยับ เธอเบิกตากว้าง “เหล่าไป๋ตัวดี! ข้าเคยกำชับแล้วแท้ๆ ว่าห้ามขโมยกินผลวิญญาณรี้ เจ้าเห็นคำพูดข้าเป็นแค่ลมข้างหูหรือ?”
ได้ยินเ
