พายุพลังวิญญาณม้วนตัวขึ้น ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ กระทั่งสายอัสนีบาตเส้นที่สองตวัดลงมา เสียงเปรี้ยงดังขึ้นอีกครั้ง สายฟ้าฟาดลงบนตัวของเธออย่างแรง สายอัสนีบาตอันแข็งแกร่งหลอมฝึกชีพจรและร่างกายของเธอ ทำให้ชีพจรและร่างกายของเธอพัฒนาขึ้นไปอีกขั้น
“เปรี้ยง!”
สายอัสนีบาตเส้นที่สามฟาดลงมา ราวกับหลอมพลังทั้งหมดไว้ด้วยกัน ท้องฟ้าและแผ่นดินสั่นสะท้านไปทั้งผืน ทำให้พวกหงส์ไฟที่กำลังฝึกวิชาอยู่ไม่กล้าเข้าใกล้
แรงกดดันและกลิ่นอายพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งในอากาศหลอมรวมเข้าด้วยกัน แต่กลับค่อยๆ จางหายไปหลังจากสายฟ้าเส้นที่สามฟาดลงมา กลิ่นอายบนท้องฟ้าเริ่มเลือนหาย ค่อยๆ กลับไปเป็นท้องฟ้าสีครามยามกลางวันอีกครั้ง
ทว่า ขณะที่กระแสอากาศรอบข้างหยุดปั่นป่วน พลังวิญญาณบนท้องฟ้าและในอากาศกลับไปเป็นปกติ ทันใดนั้น พลังพสุธาขุมหนึ่งพุ่งขึ้นมาจากพื้นเข้าสู่ร่างกายของเธอ กลิ่นอายพลังวิญญาณรอบๆ ถูกกระตุ้นให้ป่วนพล่านอีกครั้งยามกลิ่นอายใต้พื้นพุ่งขึ้นมา
หงส์ไฟกับกลืนเมฆารวมถึงเหล่าไป๋และเสี่ยวเฮยทำท่าจะเข้ามา แต่กลับอึ้งค้างเมื่อเห็นภาพนี้ เห็นกลิ่นอายพลังวิญญาณรอบกายนายท่านที่ป่วนพล่านขึ้นมาอีกครั้ง เหล่าสัตว์วิญญาณต่างอดสูดหายใจไม่ได้
“สวรรค์! นี่นายท่านจะทะลวงขั้นอีกครั้งหรือ? นางทะลวงขั้นสำเร็จแล้วไม่ใช่หรือ?” เหล่าไป๋ตกตะลึง ยืนข้างกายหงส์ไฟมองดูนายท่านที่ถูกพายุม้วนตัวลอยอยู่กลางอากาศ และพลังพสุธาที่พุ่งขึ้นมาจา
