กพื้นดินนั่น
“กลิ่นอายพลังวิญญาณขุมนั้นพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินได้อย่างไร? เหมือนจะต่างจากพลังก่อนหน้านั้นอยู่เล็กน้อย”
กลืนเมฆาพึมพำด้วยความสงสัย สำหรับผู้ฝึกตนที่เข้าสู่ระดับเซียนเหิน นางสามารถทะลวงขั้นจากผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณขั้นสูงสุดไปถึงระดับเซียนเหินขั้นสูงสุดในรวดเดียว ความต่างของพลังสองระดับนี้ ผู้ฝึกตนบางคนใช้เวลานับร้อยปีก็ยังก้าวข้ามไม่ได้ แต่นาง นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
เสี่ยวเฮยนั่งอึ้งอยู่ตรงนั้น ได้แต่มองนายท่านที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าตกตะลึง เรื่องที่แม้แต่กลืนเมฆากับเหล่าไป๋ยังไม่เข้าใจ มันยิ่งไม่เข้าใจ
หงส์ไฟครุ่งคิด มองดูภาพตรงหน้าพลางบอกว่า “ปกติแล้ว ทะลวงขั้นจากผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณเป็นผู้ฝึกตนระดับเซียนเหิน ก็ทำได้เพียงเข้าสู่ระดับเซียนเหินขั้นต้น เพราะอย่างไรยิ่งวรยุทธ์สูงก็จะยิ่งทะลวงขั้นได้ยากขึ้น แค่นางทะลวงขั้นจากผู้ฝึกตนระดับขั้นสูงสุดไปถึงระดับเซียนเหินขั้นสูงสุดในก้าวเดียวก็น่าเหลือเชื่อแล้ว แต่สถานการณ์ตรงหน้า เหมือนกับว่านางกำลังจะทะลวงขั้นอีก”
แม้มันจะเป็นหงส์ไฟสัตว์เทวะโบราณ ก็ไม่เคยพบเจอเรื่องเช่นนี้มาก่อน หากเป็นระดับหลอมแก่นพลังลงไปก็ยังอธิบายได้ แต่นี่เธอทะลวงขั้นจากระดับไประดับเซียนเหินขั้นสูงสุดแล้ว จะทะลวงขั้นอีกได้อย่างไรกัน? แล้วโอกาสในการทะลวงขั้นในครั้งนี้คืออะไร?
หงส์ไฟครุ่นคิด มองเฟิ่งจิ่วที่ถูกพายุม้วนตัวลอยอยู่กลางอากาศ พลันนั้
