ครสู้ได้เลยได้อย่างไรกัน?
“คุณชายชุดขาวผู้นั้นท่าร่างแปลกใหม่ เขากลับไม่ได้รุนแรงกับคู่ต่อสู้นัก เพียงแต่ คู่ต่อสู่ทุกคนไม่เกินสามกระบวนท่าก็ถูกเขาซัดสลบไปแล้วขอรับ”
ได้ยินอย่างนั้น ผู้ดูแลซุนก็หันตัวสาวเท้าเดินไปที่สนามประลอง ตั้งใจจะไปดูให้เห็นกับตา ทว่า ยังไม่ทันเดินไปถึงสนามก็เห็นคุณชายชุดขาวสะบัดชายเสื้อเดินออกมาจากสนามประลอง ตามหลังชายชราคนหนึ่งไปแล้ว
เขาหยุดฝีเท้า จ้องชายชราคนนั้นแล้วขมวดคิ้ว “นั่นผู้อาวุโสเหอมิใช่หรือ? เขามาข้างหน้าได้อย่างไร?”
“ไม่รู้ขอรับ พวกข้าไม่ได้รายงานเขานะขอรับ” ทหารข้างๆ บอก
ในตลาดมืดแห่งนี้แบ่งอำนาจเป็นสองฝ่าย หนึ่งคือหัวหน้า สองคือผู้อาวุโสสองคนที่รักษาการณ์อยู่ที่ตลาดมืดแห่งนี้ ผู้ดูแลย่อมฟังคำสั่งของหัวหน้า พวกเขาเองก็เช่นกัน แต่บางครั้งก็ฟังผู้อาวุโสสองคนนั้นเช่นกัน
สองฝ่ายมีอำนาจหนุนหลังอยู่ มักไม่ชอบการกระทำของอีกฝ่ายมาตลอด ด้วยเหตุนี้จึงได้แอบทำสงครามกันบ่อยๆ พวกเขาอยากบีบให้ผู้อาวุโสสองคนนั้นออกไป ผู้อาวุโสสองคนนั้นเองก็อยากดึงหัวหน้าลงจากตำแหน่ง
เวลานี้ หนึ่งในสองผู้อาวุโสนั่นกลับมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ เขาย่อมต้องสงสัยอยู่แล้ว
ส่วนด้านหลัง ผู้อาวุโสที่พาเฟิ่งจิ่วมาถึงข้างหลังนี้สั่งให้คนเฝ้าประตูอยู่ข้างนอก แล้วผายมือทำท่าเชิญ “คุณชายเฟิ่ง เชิญนั่ง”
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วยักคิ้ว มองชายชราคนนั้นแวบหนึ่ง “รู้ได้อย่างไรว่าเป็นข้า?” เธอก้าวเ