ข้าไป แล้วนั่งลงบนเก้าที่อยู่ข้างบนฝั่งซ้าย
ผู้อาวุโสเผยยิ้ม แล้วนั่งลงตรงที่นั่งฝั่งขวา รินน้ำชาให้เธอด้วยตนเอง แล้วบอกว่า “ชายแซ่ซุนคนนั้นมีตาหามีแววไม่ ย่อมดูไม่ออกว่าเป็นคุณชายเฟิ่ง ผู้เฒ่าแม้ไม่เคยพบคุณชายเฟิ่ง แต่เป็นถึงผู้อาวุโสของตลาดมืด กลับเคยได้ยินเรื่องของคุณชายเฟิ่งที่มีป้ายคำสั่งตลาดมืดมาช้านาน เดิมไม่ค่อยมั่นใจ แต่หลังจากเห็นคุณชายเฟิ่งประลองฝีมือในสนาม จึงรู้ว่าคุณชายเฟิ่งมาเยือนแล้ว”
“อ้อ? แค่เห็นข้าประลองกับคนอื่นก็รู้แล้วว่าเป็นข้า?”
ได้ยินอย่างนั้น ชายชรายิ้มๆ บอกว่า “คุณชายเฟิ่งอาจไม่รู้ หลายปีก่อนข้าเคยเห็นคุณชายเฟิ่งประลองกำลังคนอื่น กลับจำกระบวนท่าแปลกประหลาดของคุณชายเฟิ่งได้ขึ้นใจ”
“ผู้อาวุโสเหอสายตาดีนัก” เธอยังคิดว่าการแปลงโฉมของเธอไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว จะถูกคนอื่นจำได้ได้อย่างไรกัน?
“มิกล้า” เขายิ้มๆ แล้วรินน้ำชา “คุณชายเฟิ่ง เชิญ”
“เชิญ” เธอยกน้ำชาขึ้นมาจิบ
“ผู้เฒ่าเองก็ได้ยินเรื่องของราชวงศ์เฟิ่งหวงแล้ว เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าจะได้พบคุณชายเฟิ่งที่นี่ ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ!” เขาพูดอย่างทอดถอนใจ นึกไม่ถึงว่าหลายปีผ่านไปแล้วจะได้เจอภูตหมอที่นี่อีก
………………………………….
