ตอนที่ 1693 ยึด / ตอนที่ 1694 อยู่ตรงหน้ากลับไม่รู้
ตอนที่ 1693 ยึด
กวนสีหลิ่นเหลือบมองเขา “เจ้ากลับวางใจในตัวนางมาก”
“ฮ่าๆๆ ใช่ขอรับ พบเจออันตรายมามากมายขนาดนี้นายท่านยังเปลี่ยนร้ายให้กลายเป็นดีได้ แค่เข้าเมือง จะเกิดอะไรได้เล่าขอรับ? อีกอย่าง ข้าเชื่อว่าแม้จะเกิดอะไรขึ้น นายท่านก็มีวิธีรับมือ ท่านตามไป บางครั้งอาจไม่ใช่การช่วยเหลือ แต่กลับเป็นทำให้เรื่องแย่กว่าเดิม”
ได้ยินอย่างนั้น กวนสีหลิ่นไม่พูดอะไร เพียงยืนมองเงียบๆ อยู่ตรงนั้น มองดูเฟิ่งจิ่วกลับห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นขอทาน จากนั้นก็เดินออกประตูไปทางตรอกเส้นเล็กๆ เขาอดถอนใจไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ตามไปอีก
ใช่แล้ว! เรื่องที่แม้แต่ตู้ฝานยังมองทะลุปรุโปร่งและเชื่อมั่น เหตุใดเขาจึงไม่เชื่อมั่น? ด้วยพลังของนาง ตอนนี้ใครจะเป็นคู่ต่อสู้ของนางได้? ถึงจะมีอันตราย แต่ก็อาจไม่อันตรายเสมอไป
เฟิ่งจิ่วสวมเสื้อผ้าขอทานเก่าๆ ใส่รองเท้าขาดๆ ที่มองเห็นส้นเท้า เดินทอดน่องไปทางตัวเมือง เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าทั้งตัว ใบหน้าแต้มดินเทา ทั้งดูธรรมดาและไม่สะดุดตา ไม่ว่าจะอยู่บนถนนภูเขาเส้นเล็กๆ หรือหลังจากเข้าเมืองมาแล้ว สิ่งที่ได้รับมีเพียงแววตารังเกียจจากคนรอบข้าง
เธอเองก็ไม่ได้เดินเร่ไปทั่ว แต่กลับเดินเข้าไปในร้านยาทิพย์ที่ใหญ่ที่สุดร้านหนึ่งในเมือง แล้วเอาใบรายกายวางตรงหน้าเถ้าแก่ร้าน “เถ้าแก่ ยาในใบรายการนี้จัดมาให้ครบแล้วเอามา…” ยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกเถ้า
