่นคิด แล้วพูดกับเริ่นเสียงว่า “เรื่องทางนี้ก็กลายเป็นอย่างนี้ไปแล้ว ไม่มีอะไรให้ต้องคอยคุ้มกันอีก เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! เจ้าพาคนกลับไปช่วยเขาที่จักรวรรดิเซวียนหยวนก่อนเถิด”
“แต่ว่า ศัตรูของพวกท่านยังอยู่…”
เริ่นเสียงลังเล ศัตรูยังอยู่ในที่มืด หนำซ้ำไม่รู้ว่าพวกนั้นจากไปแล้วหรือยัง หากเขาไม่อยู่จะดีจริงหรือ? แม้ใจเขาจะเป็นห่วงพวกนายท่านมาก แต่นายท่านก็ให้ความสำคัญกับความปลอดภัยของนางมากเช่นกัน เขากลัวว่าหากตนเองไป แล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นจริงๆ แล้วจะทำอย่างไร?
“เจ้าวางใจแล้วไปเถิด! เรื่องทางนี้ข้าจะหารือกับท่านพ่อสักหน่อย ข้ามีแผนในใจแล้ว” เธอบอกเพื่อไม่ให้เขากังวล
ขณะบอก ก็ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกำชับอีกว่า “ก่อนไปเจ้ามาหาข้าก่อน ข้าจะเตรียมยาเอาไว้ให้เจ้าพกกลับไปด้วย เอาไว้ป้องกันตัว”
………………………………….
ตอนที่ 1686 ทำลายกับมือ
“เช่นนั้นก็ได้ขอรับ! ข้ากลับไปเตรียมตัวก่อน” เริ่นเสียงประสานมือคารวะ จากนั้นก็หมุนตัวเดินกลับไป
มองดูเขาเดินห่างออกไป เฟิ่งจิ่วนั่งอีกครู่หนึ่ง แล้วค่อยมุ่งหน้าไปทางตำหนักใหญ่ เธอเจอกวนสีหลิ่นที่ตำหนักใหญ่ กลับไม่เห็นพวกท่านพ่อของเธอ จึงถาม “ท่านพี่ ท่านพ่อเล่า?”
“พ่อบุญธรรมกลับตำหนักไปแล้ว ข้าเห็นสีหน้าเขาเหมือนไม่ค่อยดี เลยบอกให้เขากลับไปพักผ่อนก่อน พักนี้มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย ข้ากลัวว่าเขาจะรับแรงกระทบกระเทือนใจมากมายขนาดนั้นไม่ไหว” กวนสีหลิ่นถอนหายใจ มองเธอ แล
