หลือเลย ราชวงศ์ก็จะเหลือแต่เปลือก ราชวงศ์เช่นนี้ไม่มีความหมายอะไรอยู่แล้ว
ข้าอยากถือโอกาสนี้ล้มราชวงศ์เสีย ให้พวกท่านพ่อกับท่านแม่ใช้ชีวิตสันโดษจากโลกภายนอก รอจนมีพลังแข็งแกร่งเมื่อใด หากเราคิดจะสร้างราชวงศ์ขึ้นมาอีกครั้งก็ไม่ใช่เรื่องยาก”
เธอหยุดพูดไปครู่หนึ่ง นัยน์ตาลึกล้ำ “ข้ามีลางสังหรณ์ หากยังไม่ยอมปล่อยราชวงศ์เฟิ่งหวงในตอนนี้ไป เกรงว่าเรื่องราวจะยิ่งยากแก้ไข พวกท่านปู่ก็ไม่อยู่แล้ว ข้าไม่กล้าคิดว่าหากแม้แต่ท่านพ่อกับท่านแม่เป็นอะไรไปอีก เช่นนั้น…”
เธออยากปกป้องคนในครอบครัว อยากปกป้องคนที่สำคัญกับเธอ แต่ก่อนที่พลังของนางจะแข็งแกร่งจนถึงขั้นสูงสุด หากพวกเขาเป็นอะไรไป ก็เกรงว่าแม้ภายหน้าเธอจะได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก มีอำนาจที่ไม่มีใครเทียบได้ ก็คงไม่มีความหมายใดอีก
กวนสีหลิ่นได้ยินแผนของนางก็ครุ่นคิดเงียบๆ ผ่านไปครู่หนึ่งก็บอกว่า “เรื่องนี้ปรึกษากับพ่อบุญธรรมและแม่บุญธรรมก่อนก็ได้ แม้จะรู้สึกเสียดาย แต่ไม่ว่าเจ้าจะตัดสินใจเช่นไรข้าก็จะสนับสนุนเจ้า ข้าเชื่อว่าขอเพียงอธิบายให้พวกเขาฟังอย่างละเอียด พวกเขาจะต้องเข้าใจแน่
ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้องครักษ์ประจำตระกูลเฟิ่งก็ล้มหายตายจากไปไม่น้อย พลังต่อสู้อ่อนลงมาก แม้คนพวกนั้นจะไม่เล่นงานเราอีก ก็เกรงว่าแคว้นอื่นจะฉวยโอกาสนี้เล่นงานเรา ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ไม่สู้พวกเราเตรียมทางหนีทีไล่ไว้ก่อนดีกว่า”
ทั้งสองปรึกษาหารือกันอยู่ในตำหนัก หลังจา
