ตอนที่ 1679 ที่มาที่ไป / ตอนที่ 1680 หนีไปอย่างไร
ตอนที่ 1679 ที่มาที่ไป
ซั่งกวนหวั่นหรงที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็คุกเข่าลงไปเงียบๆ นางโขกหัวสามครั้งแล้วอยู่เคียงข้างเฟิ่งเซียว
เห็นอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วเองก็เดินมาคุกเข่าลงข้างท่านพ่อของเธอ แล้วโขกหัวไปทางซากตำหนักหลังนั้น “ท่านปู่ ท่านย่า พวกท่านวางใจเถิด! พวกข้าจะตามหาเสี่ยวเฟิ่งเย่ให้พบ”
กวนสีหลิ่นที่อยู่ด้านหนึ่งคุกเข่าลงข้างเฟิ่งจิ่ว แล้วโขกหัวสามครั้งด้วยความนับถือ เทียบกับปู่แท้ๆ ของเขา ปู่ที่ไม่เกี่ยวข้องทางสายเลือดคนนี้ดีกับเขา และห่วงใยเขามากกว่าเสียอีก
พวกเขากราบไหว้เสร็จก็มุ่งหน้าไปยังตำหนักใหญ่ ครั้นมาถึง เริ่นเสียงก็ถามว่า “ยังหาตัวคนอยู่เบื้องหลังไม่เจอ พวกท่านนั่งเรือบินกลับมา ไม่กลัวจะดึงดูดความสนใจจากพวกนั้นหรือขอรับ? คนพวกนั้นล้วนเป็นผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินขึ้นไป ไม่ควรประมาทจริงๆ หากพวกเขาเพ่งเล็งพวกนั้นเกรงว่าจะไม่ดีนัก”
แม้เฟิ่งจิ่วมีระดับวรยุทธ์ไม่ธรรมดาและมีสัตว์เทวะโบราณคอยคุ้มครอง แต่หากถูกผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินรุมโจมตี เกรงว่าจะปกป้องตัวเองได้ยากเช่นกัน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงปกป้องคนอื่น
เดิมเขานึกว่าพวกเขาจะกลับมาอย่างเงียบเชียบ นึกไม่ถึงว่าจะบินเข้ามาในวังหลวง และจอดหน้าประตูวังโดยตรง ปรากฏตัวทีก็รู้โดยทั่วกัน แน่นอนว่าหากคนพวกนั้นจับตาดูอยู่ในที่ลับ พวกเขาจะต้องสังเกตเห็นแน่
เฟิ่งจิ่วเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า “ระหว่า
