ตอนที่ 1677 สั่นสะท้านไปทั้งวัง / ตอนที่ 1678 ตำหนักอี้หวาในอดีต
ตอนที่ 1677 สั่นสะท้านไปทั้งวัง
สุดท้าย สายตาจับจ้องไปที่ทหารอารักขาสิบกว่าคน น้ำเสียงเย็นเยียบ “ใครอนุญาตให้พวกเจ้าทหารอารักขาวังหลวงพกดาบเข้าวัง?”
ทหารสิบกว่าคนนั้นได้ยิน พลันใจสั่น รีบคุกเข่าทันที “องค์รัชทายาทโปรดทรงอภัย!”
เฉิงอ๋องที่อยู่ข้างๆ เห็นก็รีบเอ่ยปาก “โม่เจ๋อเอ๋ย คืออย่างนี้ ข้า…” เขายังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกเซวียนหยวนโม่เจ๋อตัดบทก่อน
“ฮุยหลาง อิ่งอี ตัดแขนซ้ายของพวกเขาเสีย!”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
ฮุยหลางกับอิ่งอีที่ได้รับคำสั่งรีบรับคำ ขณะที่ทุกคนยังไม่ทันตั้งตัว พวกเขาลงมือในพริบตา เห็นเพียงประกายแสงเยือกเย็นพาดผ่าน เสียงกรีดร้องเสียงแล้วเสียงเล่าดังลั่น ก้องกังวานทั่วท้องฟ้าเหนือวังหลวง พาให้คนอกสั่นขวัญหาย
องค์รัชทายาทหวนกลับ วังหลวงกลับมาอยู่ในกฎเกณฑ์ ผู้ใดยังกล้าเหิมเกริมอีก?
เฉิงอ๋องเห็นแขนสิบกว่าข้างลอยกลางอากาศ แล้วตกลงพื้นทีละข้าง เลือดสีแดงอาบไปทั่วพื้นพาให้ขาอ่อนทั้งสองข้าง ร่างกายสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุม
เขากลัวเซวียนหยวนโม่เจ๋อคนนี้จริงๆ เขาเป็นคนจิตใจเหี้ยมเกรียม และเลือดเย็นไร้ความปราณี เป็นปีศาจที่ฆ่าคนได้อย่างไม่กระพริบตา! หากเขาจะฆ่าใคร ขอเพียงขยับปากไม่กี่ทีก็ทำได้แล้ว กระทั่ง ไม่สนใจว่าอีกฝ่ายเป็นใคร เขาถึงขั้นมั่นใจว่าหากตนเองไปลองดีกับเขา เกรงว่าคราวนี้คนที่ต้องถูกตัดแขนคงไม่ใช่ทหารอารักขาพวกนี้
