ตอนที่ 1673 สายรุ้งมักปรากฏหลังฟ้าฝน / ตอนที่ 1674 สั่นสะเทือนครั้งใหญ่
ตอนที่ 1673 สายรุ้งมักปรากฏหลังฟ้าฝน
“ท่านพี่ ท่านมาแล้วหรือ?” เฟิ่งจิ่วหันไปมอง เห็นเขาเดินเข้ามา จึงตำหนิ “ท่านยังไม่หายดี เหตุใดจึงลุกเดินแล้วเล่า ข้าบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าวันนี้ให้นอนพักผ่อนดีๆ?”
กวนสีหลิ่นโบกมือ “ข้านอนไม่ลงหรอก อีกอย่าง ข้าบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ใช่เรื่องใหญ่” เขาเดินมาถึงข้างเตียง มองเฟิ่งเซียวที่นอนพิงหัวเตียง เห็นเขาดวงตาแดงก่ำทั้งสองข้าง ก็อดแปลกใจไม่ได้ “พ่อบุญธรรม วันนี้รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือไม่?”
“ดีขึ้นแล้ว ไม่ต้องห่วง” เฟิ่งเซียวพยักหน้าตอบ
“เช่นนั้นก็ดีแล้ว ท่านไม่รู้หรอก ตอนท่านยังไม่ฟื้นทุกคนเป็นห่วงท่านมาก”
ซั่งกวนหวั่นหรงยิ้มๆ “ตอนนี้ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ตื่นตูมกันไปเองทั้งนั้น” นางหยุดพูด แล้วถามอีก “ตอนนี้พวกเจ้าล้วนบาดเจ็บ ตั้งใจจะพักฟื้นที่นี่ หรือพักฟื้นบนเรือบิน?”
“พักฟื้นบนเรือบินเถิด!” เฟิ่งจิ่วตอบ มองหน้าพ่อแม่ของเธอ แล้วบอกว่า “ท่านพ่อฟื้นก็ไม่เป็นไรแล้ว พวกเรายังต้องรีบกลับไปตามหาเสี่ยวเฟิ่งเย่อีก ข้ากลัวว่ายิ่งนาน เขาจะยิ่งไม่ปลอดภัย”
“เช่นพวกเราเตรียมตัวออกเดินทางกันเถิด!” ซั่งกวนหวั่นหรงมองหน้าเฟิ่งเซียว แล้วถามว่า “ออกเดินทางตอนบ่ายได้กระมัง?” นางเป็นห่วงสุขภากเขา ไม่รู้ว่าเขาจะรับไหวหรือไม่หากต้องเดินทางต่อเลย
“ได้ ข้าไม่เป็นไรแล้ว พักฟื้นบนเรือบินสักวันสอง
