มสู่ภวังค์สิ้นหวัง
“ไร้หนทางแล้ว…ซานหยวน ข้าว่าพวกเราไม่รอดแล้ว”
นางพึมพำ ที่นี่โอบล้อมไปด้วยเปลวไฟสามทิศ ข้างกลังก็มีผู้แข็งแกร่งระดับเซียนเหินไล่ล่า จะหนีรอดได้อย่างไร? แล้วจะหนีไปทางไหนได้อีก?
“ซะ ซู่ซี ขอโทษนะ ข้าปกป้องเจ้าไม่ได้ แต่กลับต้องทำให้เจ้า ทำให้เจ้า…”
ตูม! ตูม!
ยังพูดไม่ทันจบ สองคนที่ยืนประคองกันถูกโจมตีตัวปลิว เลือดสดๆ ไหลออกจากปากของทั้งสอง ร่างกระเด็นลอยออกไปเหมือนว่าวที่เชือกขาด ตกลงไปในตำหนักที่ท่วมไปด้วยเปลวเพลิง ล้มอยู่บนพื้นตำหนักไม่ขยับเขยื้อน ราวกับตายไปแล้ว…
………………………………….
ตอนที่ 1656 เป็นหรือตาย?
“ไม่เข้าใจจริงๆ ว่ามดตัวเล็กๆ แค่นี้เหตุใดต้องเปลืองแรงใช้คนของเราเยอะขนาดนี้ จะทำลายที่นี่ แค่เจ้ากับข้าสองคนก็พอแล้ว” ผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินสองคนยืนอยู่ตรงจุดที่เฟิ่งซานหยวนกับซู่ซีเคยยืน มองดูสองคนที่ถูกโจมตีจนร่างปลิวเข้าไปในกองเพลิง และนอนแน่นิ่งไม่ขยับอยู่บนพื้นนั่น
“โดนฝ่ามือเราไปคนละที อย่างไรพวกเขาก็ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย” ผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินอีกคนบอก เหลือบมองสองคนที่หายใจรวยรินแวบหนึ่ง แล้วบอกว่า “ต้องมาสู้กับคนอย่างนี้ช่างเป็นการลงทุนที่มากเกินควรจริงๆ”
สำหรับคำสั่งที่ให้มาทำลายที่นี่ พวกเขาไม่พอใจนัก เพียงแต่ คนอื่นล้วนมาแล้ว พวกเขาจะไม่มาก็ไม่ได้ ด้วยเหตุนี้ จึงเก็บความโกรธและความไม่พอใจมาลงกับคนพวกนี้ที่ดูอ่อนแอในสายตาของพวกเขา
ใครใช้ให้พวกเขาไ
