นมา ตั้งใจจะไปพบหวั่นหรงสักครั้งแล้วค่อนกลับสำนัก
ทว่า พอเขามาถึงลานบ้านแล้วเคาะประตู ผ่านไปครู่ใหญ่ก็ยังไม่มีใครมาเปิดประตู เขาอดแปลกใจไม่ได้ ลอบคิดในใจ หรือว่าไปกันแล้ว? พอเห็นว่าไม่มีใครอยู่ เขาจึงมาที่ร้านยา
ได้ยินมาว่า เจ้าของร้านยาแห่งนี้ก็คือภูตหมอ และภูตหมอก็คือเฟิ่งจิ่ว อีกทั้งในเวลาสั้นๆ ก็มียาชั้นยอดกระจายออกไปจากร้านขายยาแห่งนี้ไม่น้อย ชื่อเสียงของภูตหมอเองก็แพร่กระจายออกไปเพราะยาเหล่านั้น แทบจะเรียกได้ว่า กลุ่มอำนาจต่างๆ ในแปดจักรวรรดิใหญ่ล้วนจับตามองที่นี่แล้ว
แน่นอน ว่าพวกเขาสืบประวัติของภูตหมอด้วย จึงรู้ว่าภูตหมอมีสายสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับตลาดมืด เดาว่าจุดนี้ต่างหากที่ทำให้ทุกคนไม่กล้าออกหน้าแย่งตัวมาอย่างโจ่งแจ้ง!
ไม่เช่นนั้น สำหรับกลุ่มอำนาจใหญ่เหล่านั้น มีนักเล่นแร่แปรธาตุอัจฉริยะเช่นนี้ปรากฏตัว หากชิงตัวมาไม่ได้พวกเขาก็จะสังหารคนผู้นั้น คนที่พวกเขาไม่ได้ตัว ย่อมไม่อาจปล่อยให้กลุ่มอำนาจอื่นได้ตัวไป ไม่เช่นนั้นก็อาจเป็นภัยต่อพวกเขาได้
แต่โชคดีที่ภูตหมอผู้นี้ฉลาดมากพอ นอกจากตลาดมืดที่เป็นกลุ่มอำนาจใหญ่แล้ว เขาไม่ได้ข้องเกี่ยวอะไรกับตระกูลหรือกลุ่มอำนาจอื่นอีก ไม่ว่าเป็นใครล้วนสามารถซื้อยาและยาน้ำจากเขาได้ แต่มีเงื่อนไขก็คือต้องมีป้ายยาอายุวัฒนะหรือป้ายยาจากภูตหมออยู่ในมือ ไม่เช่นนั้น แม้มีเงินอีกมากแค่ไหนก็ซื้อของที่อยากได้ไม่ได้
นึกถึงเรื่องนี้ เขาก็อดส่ายหน้าและลอบห
