กิน หนำซ้ำตะเกียบคู่นั้นที่คีบอาหารให้เธอยังคงคีบมาเติมอย่างต่อเนื่อง ดูจนเธออดยิ้มไม่ได้
ดวงตาเอียงมองคนข้างๆ สบกับแววตาลึกซึ้งคู่นั้นที่จ้องมองมาพอดี เห็นอย่างนั้น เธอจึงหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบอาหารกิน ยิ้มบอกว่า “แค่มองดูย่อมทำให้อิ่มท้องไม่ได้ แต่กินนั้นทำได้”
ขณะพูด เธอคีบอาหารขึ้นมากินหนึ่งค่ำ เห็นคนอื่นต่างหันมามองพวกเขา เธอจึงยิ้มตาหยีแล้วบอกว่า “อย่ามัวมองกันอยู่ กินเถิด”
ด้วยเหตุนั้น ทุกคนจึงหัวเราะ แล้วก็เริ่มกินข้าวและพูดคุยกัน บรรยากาศแปรเปลี่ยนเป็นครื้นเครงและผ่อนคลายในพริบตา
เรื่องที่พวกเขาจองชั้นสองของหอสุราชื่อดังในเมืองทั้งชั้น ก็ถูกกลุ่มอำนาจบางกลุ่มให้ความสนใจมากเช่นกัน เพราะอย่างไรชื่อเสียงของภูตหมอก็เริ่มเป็นที่รู้จักที่นี่แล้ว กลุ่มอำนาจหลายกลุ่มในเมือง ย่อมต้องจับตามองคนที่ชื่อเฟิ่งจิ่วตั้งนานแล้ว
ที่ทำให้พวกเขาตกตะลึงมากกว่าก็คือ หลังจากสืบดู เฟิ่งจิ่วผู้ที่เล่นงานสำนักโอสถตะวันจนโกลาหลวุ่นวายคนนั้น ก็คือ ภูตหมอ เจ้าของร้านยาในเมืองแห่งนี้
อีกทั้ง คนของพวกเขายังสืบเจอเรื่องหนึ่งมาด้วย นั่นก็คือเฟิ่งจิ่วคนนี้เป็นผู้หญิง
การเคลื่อนไหวของพวกเขายามอยู่ในเมือง เรียกได้ว่าเป็นที่จับตามองของคนจากแทบทุกกลุ่มอำนาจ เพียงแต่คนรอบกายเฟิ่งจิ่ว พวกเขาก็ยังสืบไม่พบที่มาที่ไป
ไม่ใช่เพียงพวกเขา ที่จริงกลุ่มอำนาจต่างๆ ที่มีพลังแข็งแกร่งในแปดจักรวรรดิใหญ่เองก็เริ่มให้ความสนใจกับ
