ประตู ขณะเดียวกันก็โบกมือปิดประตู พร้อมลงกลอน
เฟิ่งจิ่วรู้สึกเพียงถูกอุ้มตัวลอยตรงเข้าไปข้างใน เธอตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เซวียนหยวนโม่เจ๋อเป็นคนภายนอกเงียบขรึมข้างในเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ ดูจากที่เขามักปั้นหน้าเย็นชาเคร่งขรึมแต่กลับใส่กางเกงในสีแดงก็รู้แล้ว
เมื่อก่อนถึงเขาจะมีความคิดอยากทำอะไร แต่กลับควบคุมตนเองตลอด โดยเฉพาะช่วงนี้ที่ท่านแม่ของเธออยู่ที่นี่เขายิ่งไม่เคยล้ำเส้นเลยแม้แต่น้อย เหตุใดวันนี้…
“กางแขนออก”
น้ำเสียงทุ้มต่ำมีเสน่ห์ดึงดูดดังเข้ามาในโสตประสาท ลมหายใจอุ่นร้อนอันเป็นเอกลักษณ์ของชายหนุ่มรดที่หลังใบหูของเธอ ความรู้สึกจั๊กจี้ทำให้เธอขนลุกไปทั้งตัว
เวลานี้จึงเพิ่งตั้งสติได้ เธอถูกเขาอุ้มมายืนอยู่ข้างอ่างอาบน้ำแล้ว และเขาก็ยืนอยู่ข้างหลังเธอ
ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ เธอกลับทำตามที่เขาบอก กางแขนทั้งสองข้างออก ปล่อยให้เขาถอดเสื้อผ้าชั้นนอกของเธอออก
ชุดคลุมสีแดงถูกถอดออก เขาโบกมือ เห็นเพียงเสื้อคลุมสีแดงถูกโยนออกไปห้อยบนฉากบังลม มือของเขาลูบจากเอวของเธอขึ้นมาข้างบน ครั้นสัมผัสมาถึงหน้าอกอันแบนราบ เขาโอบกอดเธอจากข้างหลัง เอาใบหน้าแนบข้างหูแล้วถามว่า “เจ้ายังรัดหน้าอกอยู่หรือ?”
“ก็ใช่น่ะสิ!”
เธอตอบ “ข้าแต่งกายเป็นชายหากไม่รัดหน้าอก จะไม่ดูแปลกหรอกหรือ?”
“รัดหน้าอกบ่อยๆ ไม่ดีต่อการเจริญเติบโต หากเราแต่งงานกันเมื่อใด เจ้าก็ไม่ต้องรัดหน้าอกแล้ว” เขากระซิบบอกเสียงเบา น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน
