้อย มือเลื่อนมาถึงชุดชั้นใน แล้วถอดชุดชั้นในออก หมุนตัวเธอให้หันหน้าเข้าหาเขา
ยามเขาเห็นเธอที่อยู่ตรงหน้าเผยหัวไหล่กลมมนและขาวนวลดุจหิมะ รวมถึงกระดูกไหปลาร้าอันน่าเย้ายวนใจ นัยน์ตาค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นลึกล้ำ สายตาค่อยเลื่อนลงข้างล่าง จดจ้องอยู่บนผ้าสีขาวที่รัดหน้าอกของเธอ
เรือนร่างของนางอรชรงดงามอยู่แล้ว แต่กลับถูกผ้ารัดไว้ชั้นแล้วชั้นเล่าอย่างนี้ หนำซ้ำยังรัดเสียแน่น ทุกครั้งที่นึกถึงตรงนี้ เขาก็อดปวดใจไม่ได้ รัดไว้อย่างนี้ นางจะอึดอัดเพียงใดกัน?
มือของเขาลูบหัวไหล่ของเธอ ไล้ผ่านกระดูกไหปลาร้า และหยุดอยู่ตรงผ้าพวกนั้น แวบหนึ่งเกิดความคิดอยากฉีกผ้าเหล่านี้ให้ขาดเป็นชิ้นๆ และเขา ก็ทำอย่างที่คิด…
………………………………….
ตอนที่ 1634 ยังไม่ตื่น
ครั้นเสียงแคว่กดังขึ้นเบาๆ ผ้าผืนนั้นก็กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยกระจายลงบนพื้น ปรากฏสู่สายตาของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ
ทำให้ลมหายใจของเขาหนักหน่วงขึ้นหลายส่วน ส่วนลึกในดวงตา มีประกายมืดมนกำลังพลุ่งพล่านอยู่ เขาอดกลืนน้ำลายไม่ได้ สายตาลึกล้ำเร่าร้อนจับจ้องไปที่หน้าอกของเธอ เนิ่นนานก็ยังไม่ละสายตา
“งามนัก…”
เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย ลมหายใจติดขัด ร่างกายและจิตใจรุ่มร้อนไปหมด แวบหนึ่งคิดอยากจะครอบครองเธอเสียให้รู้แล้วรู้รอด
ทว่า เขาเคยบอกไว้ ว่าเขาจะเก็บค่ำคืนที่สวยงามที่สุดระหว่างพวกเขาสองคนไว้ในคืนเข้าหอ ด้วยเหตุนี้…
มองดูเธอที่มีใบหน้างดงามเลิกคิ้วเล็กน้อย กลีบ
