่านไปประมาณหนึ่งก้านธูป เสียงนกหงส์ดังมาจากหุบเขาลูกนั้น เปลวเพลิงสูงเสียดฟ้าพุ่งขึ้นกลางอากาศ ไฟลุกลามไปทั่วทั้งภูเขา เปลวเพลิงโหมกระหน่ำทำให้ท้องฟ้ายามกลางคืนสว่างจ้า ขับไล่ไอเย็นในอากาศ ผู้คนตกใจกรีดร้องเสียงแหลม
“ซี๊ด! นะ นั่นมันหงส์ไฟสัตว์เทวะโบราณ!”
“สวรรค์! ที่แห่งนี้มีหงส์ไฟสัตว์เทวะโบราณปรากฏตัวได้อย่างไรกัน?”
“ซี๊ด! หงส์ไฟก็มาแย่งชิงผลวิญญาณดั้งเดิมกับเขาด้วยหรือ?”
“เหตุใดจู่ๆ ก็มีหงส์ไฟสัตว์เทวะโบราณปรากฏตัวขึ้นมาได้เล่า? เจ้านายของมันเป็นใครกัน?”
“ให้ตายเถอะ! มันจะเอาผลวิญญาณดั้งเดิมไปทำไม? ของสิ่งนั้นไม่มีประโยชน์กับมันเสียหน่อย!”
ชั่วขณะหนึ่ง เสียงอุทานด้วยความตกใจและเสียงกรีดร้องดังผสมปนเปกัน ผู้บำเพ็ญตนเหล่านั้นไม่มีใครคาดคิด แม้ผลวิญญาณดั้งเดิมจะเป็นผลไม้วิญญาณชั้นดี กินหนึ่งผลก็ทำให้พลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่ใช่สิ่งมหัศจรรย์ล้ำเลิศเพียงนั้น ทว่าผลไม้วิญญาณเช่นนี้ก็ยังดึงดูดความสนใจสัตว์เทวะโบราณตัวหนึ่งให้มาร่วมแย่งชิงด้วยได้ หนำซ้ำพอมาแล้วยังจุดเพลิงล้อมรอบด้านเพื่อปิดกั้นอาณาเขตอีก ผลวิญญาณดั้งเดิมนั่นก็ถูกมันเด็ดไปแล้ว
มองดูหงส์ไฟตัวนั้นพุ่งขึ้นฟ้า กระพือปีกบินหายไปกลางท้องฟ้ายามราตรี กลุ่มคนได้แต่ยืนอึ้ง
พวกเขาเตรียมตัวมากว่าครึ่งเดือน เฝ้าอยู่เป็นเวลากว่าครึ่งเดือน ก็เพียงเพื่อผลวิญญาณดั้งเดิมผลเดียว แต่สุดท้าย กลับถูกนกตัวหนึ่งชิงเด็ดตัดหน้าไปเสียแล้
