ามเส้นทางที่คนคนนั้นบอกจนจับพลัดจับผลูมาอยู่ที่นี่ได้ ไม่น่าเล่าชายชราถึงได้บอกว่าเดินทางยามกลางคืนจะออกไปจากเขาลูกนี้ไม่ได้ ที่แท้ก็เพราะอย่างนี้เอง
สถานที่หมื่นวิญญาณงั้นหรือ? เช่นนั้นก็คงเป็นที่ที่หนาวเย็นจับใจ อีกทั้งคืนนี้ก็เหมือนจะเป็นคืนจันทร์เต็มดวง เป็นช่วงที่พลังหยินรุนแรง หากอยู่ที่นี่ต่อไป จะเป็นอะไรหรือไม่…
เขาลอบกังวลในใจ ทว่าในเวลานี้ เสียงของหงส์ไฟที่เกาะอยู่บนไหล่ดังเข้ามาในหูเขา
“ไม่ต้องห่วง อย่างไรก็มีข้าอยู่”
ได้ยินเสียงของหงส์ไฟ เฟิ่งเซียวจึงคลายใจเล็กน้อย พ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ใช่แล้ว เขาไม่ได้เดินทางตัวคนเดียว ยังมีหงส์ไฟอยู่ข้างกาย หากมีเรื่องอะไรที่รับมือไม่ได้จริงๆ ก็ยังมีหงส์ไฟอยู่
นึกมาถึงตรงนี้ เขาสงบจิตใจ ผลวิญญาณดั้งเดิมอะไรเขาไม่อยากได้ ฉวยโอกาสนี้รีบพักผ่อนเอาแรงดีกว่า
ด้วยเหตุนี้ เขาหยิบอาหางแห้งขึ้นมากิน แล้วยังเตรียมไว้ให้หงส์ไฟด้วยส่วนหนึ่ง เหล่านักบำเพ็ญที่กำลังดื่มสุราพูดคุยกันเห็นหงส์ไฟที่กระโดดลงมาจากไหล่เขา ก็พากันหัวเราะ
“ไม่ใช่กระมัง? นกตัวนี้เป็นสัตว์คู่พันธะสัญญาของเจ้า? น่าอนาถเกินไปแล้ว”
“นกที่บีบมือเดียวก็ตายอย่างนี้จะมีประโยชน์อะไร? ไม่นึกเลยจริงๆ ว่าสัตว์พันธะสัญญาของผู้ฝึกพลังเร้นลับจะเป็นอย่างนี้”
“นั่นสิ พลังต่อสู้ของผู้ฝึกพลังเร้นลับเดิมก็ไม่ได้เรื่องอยู่แล้ว สัตว์คู่พันธะสัญญายังเป็นนกตัวเล็กอย่างนี้อีก ช่างเปิดโลกกว้างจริงๆ ฮ่า
