ๆๆๆๆ!”
เฟิ่งเซียวที่กินอาหารแห้งอยู่เงยหน้ามอกพวกเขา แล้วบอกว่า “ข้าว่าสัตว์คู่พันธะสัญญาของข้าจะเป็นอะไร ก็ไม่เกี่ยวกับพวกท่าน”
“ไม่เกี่ยวหรอก พวกข้าก็แค่เห็นว่าน่าสนใจดี” คนคนหนึ่งตอบ ส่ายหน้าแล้วไม่สนใจเฟิ่งเซียวอีก หันไปพูดกับผู้บำเพ็ญตนโต๊ะเดียวกัน “มาๆ ดื่มอีกสักถ้วย”
เฟิ่งเซียวละสายตาออกไป หลังกำชับหงส์ไฟก็ร่ายเขตอาคมเก็บเสียงเล็กๆ ไว้ข้างกาย จากนั้นก็พิงกำแพงหลับตาพักผ่อน ไม่มีเสียงข้างนอกเหล่านั้น โลกทั้งใบราวกับสงบลงมา กอปรกับเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางอย่างเร่งรีบมาตลอดทาง ไม่นาน เขาก็หลับไปอย่างสะลึมสะลือ
ตกดึก จู่ๆ ลมก็กรรโชกแรง สายลมที่กรีดพัดผ่านไปราวกับพายุที่ม้วนตัวอยู่…
………………………………….
ตอนที่ 1626 ภัยพิบัติที่คาดไม่ถึง
ประตูโรงเตี๊ยมราวกับถูกมือที่กำลังมองไม่เห็นหลายคู่เคาะตี เกิดเป็นเสียงดังโครมคราม โคมไฟข้างนอกโยกตัวตามสายลม แสงไฟถูกลมแรงพัดจนดับ เหลือเพียงความมืดมิด
ฟังเสียงเคลื่อนไหวข้างนอก คนในโรงเตี๊ยมต่างก็เงียบกริบ นอกจากคนที่ดื่มสุราจนเมาหลับหน้าฟุบโต๊ะไปแล้ว คนอื่นต่างจ้องมองไปข้างนอกด้วยสีหน้าระแวดระวัง
คนในโรงเตี๊ยมชั้นล่างเป็นเช่นนี้ บนชั้นสองก็เช่นกัน เพียงแต่เทียบกับคนที่อยู่ชั้นล่าง พวกเขารู้สึกเบาใจกว่าเล็กน้อย เพราะพวกเขามีเขตอาคมคุ้มกันมากกว่าคนข้างล่างหนึ่งชั้น
ขณะที่แต่ละคนกำลังจ้องไปข้างล่างอย่างระวังตัว ตรงมุมห้องของชั้นสอง เฟิ่งเซียวกลับกำลังห
