ดับขึ้นมาเสียบผมให้หญิงสาวอีกต่างหาก แล้วสั่งให้คนนำคันฉ่องมา “แม่นางลองดู”
หญิงสาวเห็นเด็กหนุ่มตรงหน้าโน้มตัวเข้ามาใกล้ ก็ประหม่าจนหัวใจดวงน้อยเต้นแรง รอยแดงระเรื่อบนแก้มยิ่งดูเพริศพริ้ง นางสังเกตเห็นหญิงชุดขาวที่นั่งเงียบๆ อยู่ด้านหนึ่ง อดถามไม่ได้ “ท่านนี้คือ?”
ดูท่าจะอายุมากกว่านางอยู่สักหน่อย น่าจะยี่สิบกว่ากระมัง? ทว่าดวงหน้างดงาม และบุคลิกอ่อนหวานนั่น นางกลับเทียบไม่ได้แม้แต่น้อย
ส่วนหญิงสาวชุดดำที่ยืนอยู่ข้างหลัง น่าจะเป็นสาวรับใช้ แม้หน้าตางดงาม แต่ดูแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่หญิงสูงศักดิ์
“อ้อ? ท่านนี้คือท่านแม่ของข้า?” เฟิ่งจิ่วแนะนำอย่างผ่าเผย
ได้ยินอย่างนั้น หญิงสาวประหลาดใจ จากนั้นก็รีบยิ้มอย่างสนิทสนม “ท่านน้าดูอ่อนเยาว์จริงๆ เมื่อครู่ข้ายังนึกว่าเป็นพี่น้องกัน!” ดูท่า น่าจะเป็นหญิงจากตระกูลสูง ไม่เช่นนั้นคงไม่อาจดูแลตนเองให้ดูดีได้เช่นนี้
“ห่อเครื่องประดับผมชุดนี้ให้ข้าที!” เฟิ่งจิ่วชี้ไปที่เครื่องประดับผมสีฟ้าชุดนั้น แล้วหันไปถามหญิงสาวที่อยู่ข้างๆ “แม่นาง เครื่องประดับผมสามชุดนี้ท่านชอบหรือไม่?”
ได้ยินอย่างนั้น หญิงสาวดีใจ นึกว่าเขาจะซื้อให้นาง จึงรีบพยักหน้าอย่างเหนียมอาย “ชอบ ข้าชอบมาก”
“ในเมื่อแม่นางชอบ เช่นนั้นซื้อเลยดีหรือไม่?” เฟิ่งจิ่วยกมุมปาก น้ำเสียงเนิบนาบฟังดูเย้ายวน
………………………………….
————————————–
