ปี ระหว่างทั้งสองไม่ต้องมีคำพูดอะไรมากมาย เพียงสายตา เพียงรอยยิ้ม เพียงการกระทำเดียว ก็แทนทุกสิ่งทุกอย่างได้ทั้งหมดแล้ว
ความรู้ใจที่ไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดสื่อสารกัน ทำให้พวกเขาเห็นแล้วก็อดอิจฉาไม่ได้ ในชีวิตหากได้พบคู่ครองที่รักและเข้าอกเข้าใจกันเช่นพวกเขา ยังต้องการสิ่งอื่นใดอีก?
เฉินเต้ากับลั่วเหิงอยู่พักที่นี่ โดยเฉพาะหลังจากดื่มสุรามากไป แล้วถูกเหลิ่งหวาประคองไปพักผ่อน พวกเขาก็ไม่รู้ทิศเหนือใต้ออกตกแล้ว ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เป็นเช้าวันใหม่แล้ว
เช้าตรู่วันต่อมา ซั่งกวนหวั่นหรงขับเคลื่อนลมปราณตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้ รูขุมขนบนร่างกายขับพิษสีดำออกมาชั้นแล้วชั้นเล่า หลังจากที่ให้เหลิ่งซวงเตรียมน้ำร้อนแล้วไปอาบน้ำ นางก็เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินออกมาจากห้อง
อาจเพราะเห็นลูกสาวที่นางคิดถึงกลับมา แล้วก็อาจเพราะพิษในร่างกายถูกขับออกไปหมดแล้ว นางรู้สึกสดชื่นไปทั้งตัว ด้วยเหตุนี้ นางจึงเข้าครัวทำอาหารเตรียมมือเช้าให้ทุกคนตั้งแต่เช้ามืด
แม้ในเรือนจะมีแม่ครัว แต่พอนึกได้ว่าหลายปีมานี้นางไม่เคยทำอาหารให้ลูกสาวนางเลยสักมื้อ แต่กลับทำให้ลูกสาวต้องลำบากเพื่อนางขนาดนี้ ในใจก็รู้สึกละอาย รู้ว่าลูกสาวของนางชอบอาหารอร่อย แล้วนางก็มีฝีมือทำอาหารไม่เลวนัก จึงอยากเตรียมมื้อเช้าให้ทุกคนด้วยมือตนเอง
เหลิ่งซวงที่รู้ว่านางจะลงมือทำอาหารเองมายืนข้างกายนาง “ฮูหยิน ข้าช่วยท่านเองเจ้าค่ะ!”
“ได้ เช่นนั้นเจ้า
