เป็นลูกมือให้ข้า ไม่ได้ทำอาหารมานานแล้ว กลัวว่าจะไม่คุ้นมืออยู่เหมือนกัน” ซั่งกวนหวั่นหรงบอก แล้วเดินเข้าครัวพร้อมเหลิ่งซวง แต่กลับพบว่าผักและเนื้อในครัวมีอยู่ไม่มาก จึงบอกเหลิ่งซวงว่า “ตอนนี้ยังเช้าอยู่ พวกเสี่ยวจิ่วน่าจะยังไม่ตื่น เจ้าออกไปซื้อผักกับข้าเถิด!”
“เจ้าค่ะ” เหลิ่งซวงพยักหน้า แล้วออกเดินไปพร้อมกับนาง เตรียมจะออกเรือนไปซื้อผัก ก็เห็นกวนสีหลิ่นกำลังเตรียมตัวฝึกวิชาอยู่ที่ลานหน้าบ้าน
“แม่บุญธรรมหรือ? เช้าขนาดนี้พวกท่านจะไปไหนกัน?” กวนสีหลิ่นเดินเข้ามาถามด้วยความประหลาดใจ
เห็นว่าเป็นเขา ซั่งกวนหวั่นหรงยิ้มๆ บอกว่า “ข้าอยากทำอาหารเช้าให้ทุกคนกิน ของในครัวมีไม่พอ จึงให้เหลิ่งซงออกไปซื้อของเพิ่มกับข้า”
“ซื้อผักหรือ? ดีเลย ข้าไปกับพวกท่าน” เขาบอก แล้วตั้งใจจะออกไปพร้อมกับพวกนาง
“ไม่ต้องหรอก เหลิ่งซวงไปกับข้าก็พอแล้ว” ซั่งกวนหวั่นหรงส่ายหน้า
………………………………….
ตอนที่ 1616 เจ้าอยู่ที่นี่ไป
“ไม่เป็นไรขอรับแม่บุญธรรม ข้าจะได้ช่วยท่านถือของด้วย ไปกันเถิด!” เขาออกเดินนำไปก่อน ถึงลานด้านนอกก็เปิดประตูให้พวกนาง ที่จริงแล้วเขาไม่วางใจหากปล่อยพวกนางออกไปเพียงสองคน
เหลิ่งซวงไม่ได้แปลงโฉม เดินไปไหนมาไหนด้วยใบหน้าเช่นนั้นก็สะดุดตาเกินไป แม่บุญธรรมของเขาเองก็งดงามอ่อนหวาน ปล่อยให้พวกนางออกไปสองคนเขาไม่วางใจจริงๆ ตามไปด้วยจะดีกว่า หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นเขาคงไม่รู้จะอธิบายกับเสี่ยวจิ่วอย่างไร
เห็น
