าว คารวะหนึ่งครั้งแล้วถอยออกไป พอเดินออกจากลานบ้าน ก็ถูกฮุยหลางรั้งไว้
“เหลิ่งซวง ไม่ได้พบกันนาน เจ้าคิดถึงข้าบ้างหรือไม่?” ฮุยหลางถามด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม
อิ่งอีที่อยู่ด้านหนึ่งได้ยิน มุมปากกระตุกมองเขา แล้วละสายตาออกไปเงียบๆ
เหลิ่งซวงเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ดวงหน้างามโดดเด่นไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ตอบว่า “ไม่เลย”
ได้ยินอย่างนั้น ฮุยหลางยิ้มกว้าง บอกว่า “ไม่คิดถึงข้าหรือ? ข้าไม่ได้เจอเจ้านานขนาดนี้กลับคิดถึง…” ยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกเหลิ่งหวาที่เดินมาเมื่อไรไม่รู้ตัดบทเสียก่อน
………………………………….
