้อย “หวังว่าภายหน้าเรื่องเช่นนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก”
สิ้นเสียง เขาหันไปตะโกนบอกฝูงคนที่มามุงดู “แยกย้ายกันไปเสียเถิด! ไม่มีเรื่องอะไรน่าดู!” จากนั้นก็เดินเข้าไปในร้านพร้อมกับตู้ฝาน
“พี่ใหญ่ เหตุใดท่านจึง…” ชายอ้วนก้าวเข้ามาหมายจะพูด ถึงอย่างไรพอเห็นพี่ชายของเขาเอ่ยปากขอโทษพวกนั้นก็ยังรู้สึกคับข้องใจ
“รีบไสหัวกลับไปเสีย!” ผู้นำตระกูลจ้าวตวาดใส่เขา สะบัดแขนเสื้อ แล้วสาวเท้าเดินจากไปด้วยสีหน้ามืดมน
ขายหน้าไปหมดทั้งตระกูลแล้ว!
“พี่ใหญ่ พี่ใหญ่…” ชายอ้วนตะโกนเรียก รีบพาคนไล่ตามไป
ขณะเดียวกันห่างออกไปไม่ไกล คนในตระกูลในเมืองกลุ่มหนึ่งที่กำลังพูดคุยดื่มชากันเห็นเหตุการณ์นั้น ก็มองหน้ากันแล้วหัวเราะ “ร้านขายยาร้านนั้นน่าสนใจใช่ไหมเล่า?”
………………………………….
ตอนที่ 1606 ร้ายกาจหรือไม่
“น่าสนใจมากจริงๆ”
ชายแต่งกายด้วยชุดหรูหราคนหนึ่งพยักหน้า “คนเมื่อครู่ก็คือผู้นำตระกูลจ้าว ตระกูลที่อยู่ในเมืองข้างๆ ถึงจะไม่ใช่ตระกูลใหญ่โต แต่อย่างไรก็นับได้ว่าเป็นตระกูลระดับกลาง นึกไม่ถึงกลับไม่กล้ามีเรื่องกับร้านขายยาเล็กๆ ร้านนี้”
“หึๆ ร้านขายยาเล็กๆ?” ชายแต่งกายด้วยชุดผ้าไหมอีกคนยกชาขึ้นจิบหนึ่งคำ จากนั้นก็บอกว่า “เสียแรงที่พวกเจ้าเป็นลูกหลานตระกูลใหญ่ในเมือง กลับไม่รู้ว่าร้านขายยาร้านนั้นไม่ธรรมดา”
“พวกข้ารู้ว่าร้านขายยาร้านนี้ไม่ธรรมดา แต่มันไม่ธรรมดาอย่างไรเล่า? เจ้ารู้หรือ? ไหนบอกมาสิ” คนอื่นหัวเราะ แล้วคะยั้
