กวนสีหลิ่นที่สวมชุดเสวียน มือถือดาบเล่มใหญ่ เดินฝ่าฝูงชนกลางถนน มองหาร้านค้าของพวกเหลิงซวงตามที่น้องสาวของเขาบอก
ทว่า เมื่อเขาถามคนข้างทางจนมาถึงที่แห่งนั้น กลับเห็นว่ามีทหารยืนล้อมอยู่หน้าร้านมากมาย เสียงเดือดดาลดังแว่วมาจากข้างใน ได้ยินเสียงนั้น เขามั่นใจได้ว่านั่นไม่ใช่เสียงที่เขาคุ้นเคย
ด้วยเหตุนั้น เขาจึงถามผู้ชายข้างกาย “เกิดเรื่องอะไรขึ้นที่นี่หรือ?”
ผู้ชายคนนั้นถูกตบไหล่โดยไม่ทันตั้งตัว ตั้งใจจะหันกลับไปด่า แต่พอเห็นชายฉกรรจ์ร่างกายกำยำล่ำสั่นทั่วร่างอาบไปด้วยไอพิฆาต ก็อดหดหัวไม่ได้ รีบตอบว่า “คนในตระกูลเมืองข้างๆ บอกว่าซื้อยาปลอมไปจากที่นี่ จึงมาขอคำอธิบายจากพวกเขา”
“ยาปลอม?” กวนสีหลิ่นย้อนถามเสียงสูง หลุดหัวเราะ แล้วสาวเท้าตั้งใจจะเดินเข้าไป ทว่าเพิ่งยกเท้ายังไม่ทันก้าวเข้าไป ก็เห็นชายอ้วนอายุประมาณสามสิบปีถูกโยนออกมา
“ไสหัวไป! หากยังกล้ามาหาเรื่องที่นี่อีก เจ้าจะต้องได้รับผลกรรมที่ตามมา!” ตู้ฝานมือข้างหนึ่งถือพัด เดินออกมาพร้อมกับหรี่ตา จ้องชายอ้วนที่ถูกโยนออกมาด้วยแววตาเตือนภัย
“จะ เจ้าช่างบังอาจ! กล้าใช้กำลังกับข้าเชียวหรือ? ได้! หทาร! พังร้านนี้ให้ยับเยิน!” ชายอ้วนคนนั้นลุกขึ้น จับสายคาดเอว พลางชี้ไปที่ร้านค้า แล้วหันไปตะโกนสั่งเหล่าทหาร
“บึ้ม!”
เสียงแข็งแกร่งทรงพลังหนึ่งดังมา สั่นสะท้านจนแม้แต่ผืนดินยังสะเทือน ฝูงชนพากันถอยกรูดด้วยความตกใจ
“ข้าจะดูว่าใครหน้าไหนจะกล้
