า!”
น้ำเสียงทุ้มต่ำเกรี้ยวกราดแฝงไอพิฆาตกระหายเลือดดังมา กวนสีหลิ่นที่สวมชุดเสวียนตวัดสายตามองทหารเหล่านั้น สายตาตวัดผ่านที่ใด ทหารเหล่านั้นพากันก้มหน้า ไม่กล้าสบตากับแววตาเหี้ยมโหดกระหายเลือดตรงๆ
ส่วนตู้ฝานเมื่อเห็นกวนสีหลิ่น ก็ดวงตาเป็นประกายทันที เพราะคนเยอะ เขาจึงไม่ได้เข้าไปทักทาย เพียงพยักหน้าเล็กน้อยเท่านั้น
“เจ้าเป็นใครมาจากไหนอีก? กล้าเข้ามาสอดเรื่องของข้า?” ชายอ้วนหันไปตวาดใส่กวนสีหลิ่น ทว่าเมื่อเห็นกวนสีหลิ่นถือดาบเล่มใหญ่ย่างกรายเข้ามา เขาก็หน้าซีดเผือดไปทันที
………………………………….
ตอนที่ 1604 จากไปเองอย่างรู้จักดูทิศทางลม
โดยเฉพาะเมื่อเห็นอีกฝ่ายร่างกายกำยำสูงใหญ่ ดูน่ากริ่งเกรง ส่วนเขาร่างกายมีแต่ไขมัน ทั้งเตี้ยและตัน ความแตกต่างที่เห็นได้ชัดทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายและถอยหลังไปสองก้าว ไม่กล้าเข้าใกล้อีกฝ่ายมากนัก
“เจ้าถามว่าข้าเป็นใครมาจากไหน? หือ?” กวนสีหลิ่นแค่นเสียง พลังเร้นลับถูกปลดปล่อยออกมาทั่วร่าง แรงกดดันอันแข็งแกร่งบีบคั้นชายอ้วน ทำให้เขาเหงื่อท่วมไปทั้งตัว
“นี่เป็นเรื่องระหว่างตระกูลเจ้าของข้ากับร้านของพวกเขา ท่านเป็นใคร? เหตุใดต้องออกหน้า?”
เสียงทุ้มต่ำหนึ่งพลันดังมาจากข้างหลังฝูงคน ได้ยินเสียงนั้น ชายอ้วนพลันลิงโลด ประกายดีใจพาดผ่านดวงตา “พี่ใหญ่! พี่ใหญ่ข้าอยู่นี่!”
กวนสีหลิ่นกับตู้ฝานหันไปมองที่ต้นเสียง เห็นฝูงคนที่ตอนแรกล้อมวงอยู่ถูกทหารกลุ่มหนึ่งแหวกทา
