้นไม้ และได้ยินบทสนทนาของแม่หนูน้อยคนนี้และคนขับรถม้าแล้ว แน่นอนว่านางเห็นคนขับรถม้าเกิดความคิดชั่วด้วยเช่นกัน เพียงแต่แม่หนูน้อยคนนี้กลับยังไม่รู้ตัวสักนิดว่าตนเองถูกคนหมายตาแล้ว
หลังจากครุ่นคิดอีกครั้ง นางที่เดิมทีควรจากไปตั้งนานแล้วกลับรั้งอยู่ต่อ เห็นคนขับรถม้าย่องเข้าไปในรถม้าของแม่หนูน้อยคนนั้น และได้ยินเสียงนางร้องขอความช่วยเหลือ แต่หากยังไม่ถึงที่สุดนางก็ไม่คิดจะยื่นมือเข้าไปช่วย
โลกใบนี้ก็เป็นอย่างนี้ ต้องเจอเรื่องเดือดร้อนหน่อยถึงจะได้รับบทเรียน
แต่สุดท้ายแม่หนูน้อยคนนั้นก็ไม่ได้ทำให้นางผิดหวัง กลับสังหารคนขับรถม้าด้วยตนเอง ดูท่ายังไม่ถึงขั้นไร้หนทางเยียวยา
ร่างกายของต้วนอิ๋งอิ๋งสั่นเทา นางกระชับเสื้อผ้าบนกายที่ถูกฉีกทึ้งจนขาด เงยหน้ามองหญิงงามตรงหน้า แล้วถามว่า “ทะ ท่านเป็นใคร?” เกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้น กับคนไม่รู้จักนางล้วนต้องระแวงไว้ก่อน โดยเฉพาะกับหญิงงามชุดแดงที่ไม่รู้โผล่มาจากที่ใดคนนี้
“ข้ามาจากสำนักใหญ่ เรื่องนี้เจ้าวางใจได้ ข้าไว้ใจได้กว่าคนขับรถม้าคนนั้นแน่นอน” หญิงงามชุดแดงหัวเราะเบาๆ ม้วนปอยผมสีหมึกเล่น “แม่หนูน้อย ข้าพอใจเจ้าถือว่าเป็นบุญของเจ้าแล้ว เจ้ายังมีอะไรให้ลังเลอีก?”
มองดูหญิงงามชุดแดงตรงหน้า ต้วนอิ๋งอิ๋งครุ่นคิด สุดท้ายก็ลุกขึ้นแล้วคุกเข่าตรงหน้านาง โขกหัวสามครั้งอย่างนอบน้อม “ศิษย์ต้วนอิ๋งอิ๋ง ขอคารวะท่านอาจารย์”
“เด็กดี”
หญิงงามชุดแดงคล้ายพึงพอใจม
