าก เหลือบมองถุงฟ้าดินที่เอวนางอย่างดูแคลน จากนั้นก็หยิบกำไลเส้นหนึ่งยื่นให้นาง “ถุงฟ้าดินของเจ้าดูเก่าซอมซ่อจริงๆ รับกำไลนี่ไว้เถิด! ต่อไปก็ใช้สิ่งนี้ ถือเป็นของขวัญพบหน้าที่อาจารย์มอบให้เจ้า”
ต้วนอิ๋งอิ๋งประหลาดใจเล็กน้อย รับไปอย่างนอบน้อมแล้วเพ่งพินิจมอง ถามว่า “ท่านอาจารย์ สิ่งนี้ต้องกรีดเลือดแสดงความเป็นเจ้าของหรือไม่เจ้าคะ?”
น้องสาวของนางมีกำไลห้วงมิติหนึ่งเส้น นางเองก็รู้ว่าสมบัติล้ำค่าประเภทนี้ต้องกรีดเลือดเพื่อสร้างพันธะสัญญา แต่กำไลเส้นที่ท่านอาจารย์มอบให้นางนี้ ดูเหมือนจะเป็นของดีกว่า สมบัติล้ำค่าเช่นนี้ ท่านอาจารย์ที่เพิ่งคำนับไปไม่นานคนนี้ก็มอบให้นางแล้ว
“อืม กรีดเลือดแล้วสวมไว้ที่ข้อมือ กำไลเส้นนี้เก็บของได้แล้วยังมีกลไกด้วย เจ้าค่อยๆ ฝึกใช้ไปเองก็แล้วกัน” หญิงงามชุดแดงบอก ม้วนปอยผมแล้วครุ่นคิด ยิ้มๆ “เหนือเจ้ายังมีศิษย์พี่อีกสามคน ศิษย์ใต้อาณัติข้าล้วนใช้อักษรจื่อทั้งนั้น เอาอย่างนี้! ต่อไปเจ้าใช้ชื่อจื่ออิ๋งก็แล้วกัน!”
………………………………….
ตอนที่ 1594 พบกันอีกครั้งที่ภูผาสวรรค์
ได้ยินอย่างนั้น นางเผยรอยยิ้มเป็นครั้งแรกของค่ำคืนนี้ “จื่ออิ๋งขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่ตั้งชื่อให้”
“เปลี่ยนเสื้อผ้าเสีย แล้วไปกับข้า” นางพยักพเยิด สั่งให้จื่ออิ๋งเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ถูกฉีกทึ้งบนตัวเสียก่อน
“เจ้าค่ะ”
นางรับคำ ถอดเสื้อตัวนอกออก แล้วหยิบเสื้อคลุมตัวใหม่ที่สะอาดสะอ้านออกมาสวม จากนั้นก็เดิ
