นอย่างร้อนตัว ขานเรียกด้วยความแตกตื่น “อารอง ทะ ท่านมาได้อย่างไร?”
“ข้าถามเจ้า ว่านี่กำลังทำอะไรอยู่?” ต้วนมู่ไป๋จ้องเข้าไปในดวงตานาง ถามด้วยน้ำเสียงดุดัน
“ขะ ข้ามาดื่มชา ละ แล้วก็คุยกับพี่สาวของข้า” นางก้มหน้า ไม่กล้ามองเขา น้ำเสียงยามพูดก็เบามาก
ขณะเดียวกัน ต้วนอิ๋งอิ๋งที่เดิมทีนั่งอยู่ก็ลุกขึ้นยืน นางยิ้มให้ต้วนมู่ไป๋เล็กน้อย กางกระดาษออก แล้วเขียนคำว่าอารอง
ต้วนมู่ไป๋สีหน้าอ่อนลง พยักหน้าให้นาง ก้าวเข้ามา ยกแก้วชาที่วางไว้ด้านหน้าหลานสาวคนโตขึ้นมาดม ครั้นดม สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที หันไปตวาดหลานสาวคนเล็กด้วยสายตาคมปลาบ “พูดคุยดื่มชาแล้วจำเป็นต้องวางยาผียังกลัว ให้พี่สาวเจ้าด้วยหรือ? เจ้าช่างจิตใจต่ำทรามไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี! กล้าคิดจะใช้ยาพิษต่ำทรามร้ายแรงเช่นนี้มาทำลายโฉมพี่สาวของเจ้า! ตระกูลต้วนของข้าเหตุใดจึงให้กำเนิดหญิงใจทรามเช่นเจ้าได้!”
เขาใช้คำว่าต่ำทรามด่านางถึงสามครั้ง น้ำเสียงดุดันแฝงแววเกรี้ยวโกรธ เขาไม่นึกเลยว่าจิตใจของหลานสาวคนเล็กจะชั่วร้ายขนาดนี้ ถึงขั้นใช้ยาต่ำทรามเช่นยาผียังกลัว มาทำลายโฉมของพี่สาวฝาแฝดที่หน้าตาเหมือนนาง อายุยังน้อย เหตุใดจึงมีความคิดเช่นนี้ได้?
ในอีกด้าน ต้วนอิ๋งอิ๋งที่ตอนแรกใบหน้ายังประดับด้วยรอยยิ้มพอได้ยินคำพูดของอารองของนาง รอยยิ้มบนใบหน้าพลันแข็งค้าง ร่างกายกระด้าง หัวใจดวงน้อยเหมือนร่วงตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง เย็นยะเยือกไปทั้งตัว
วันนี้น้องสาว
