ดราก นางประหลาดใจเล็กน้อย “เจ้าทำเช่นนี้ยาทิพย์จะไม่ตายหรือ?” ในห้วงมิติเก็บได้แต่ของไร้ชีวิตเท่านั้น ยาทิพย์ก็ไม่มีข้อยกเว้น เธอทำเช่นนี้แม้จะขุดดินติดรากไปด้วย แต่ก็เกรงว่าจะไม่รอด
“ไม่ตายหรอก” เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ยื่นพลั่วเล็กให้นาง “พรุ่งนี้พวกข้าก็จะไปแล้ว คงไม่ลาท่านพ่อของเจ้าแล้ว หากเขาถาม เจ้าก็บอกเขาว่ายาทิพย์ถูกข้าขุดไปแล้ว!”
“อืม” ต้วนอิ๋งอิ๋งพยักหน้า ในใจรู้สึกอาวรณ์ “วันหน้าเจ้าจะมาอีกหรือไม่?”
เฟิ่งจิ่วยิ้มแล้วส่ายหน้า “คงไม่มาแล้ว ที่ที่ข้าจะไปไม่ได้อยู่ที่นี่ ข้าให้หนังสือเจ้าไปสองเล่มแล้วไม่ใช่หรือ? เจ้าอย่าลืมตั้งใจฝึกเล่า ความสามารถต้องเรียนรู้ติดตัวไว้ จึงจะมีประโยชน์ต่อตัวเจ้า”
“ข้ารู้แล้ว ขอบใจเจ้ามากนะ เฟิ่งจิ่ว” นางกุมมือเธอ แล้วบอก รู้ว่าตั้งแต่พรุ่งนี้ไป ก็จะไม่ได้เจอเธออีกแล้ว
………………………………….
ตอนที่ 1584 ความรักจากพ่อที่ไม่เคยได้รับ
กลางดึก ฮุยหลางพาเหล่าไป๋ออกไปเตรียมตัว และไม่ได้กลับมาอีก ส่วนพวกเฟิ่งจิ่วพักผ่อนตั้งแต่หัวค่ำ เช้าตรู่วันต่อมา ต้วนอิ๋งอิ๋งที่รู้ว่าพวกเขาจะออกเดินทางจึงตื่นเช้ามาต้มข้าวต้มและทำอาหารเครื่องเคียงอีกสองสามอย่างให้พวกเขากิน
ยามส่งพวกเขา นางยื่นอาหารแห้งที่ห่อไว้อย่างดีให้เฟิ่งจิ่ว “อาหารพวกนี้พวกเจ้าเอาไว้กินระหว่างทางได้ เก็บไว้ได้หลายวันไม่มีปัญหา ข้ายังทำเนื้อแห้งไว้ให้เจ้าด้วย” เสียงของนางกลับมาเป็นปกติทั้งหมดแล้ว ตอนนี้ยามพูดเส