า เพียงมองข้ามพวกเขาไป ส่วนเจ้าเมืองต้วนเห็นเช่นนี้ ก็ยิ่งไม่คิดจะไปกล่าวถึงอีก ถึงอย่างไรสองคนนั้นก็เป็นปราชญ์โอสถ อย่างไรก็ต้องไว้หน้าพวกเขาสักหน่อย
กระทั่งเห็นพวกเขากลับไป และเห็นว่าศพบนพื้นถูกทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว เพียงแต่พื้นดินที่ถูกเลือดย้อม และกลิ่นคาวเลือดที่อบอวลไปทั่ว ยังคงวนเวียนอยู่ในจมูกของพวกเขา ไม่อาจลืมเลือนไปอีกนาน และทำให้พวกเขาไม่อาจสงบใจได้…
ครั้นกลับถึงจวน กวนสีหลิ่นส่งเฟิ่งจิ่วถึงห้อง สั่งให้เธอถอดเสื้อตัวนอกออกเพื่อตรวจสอบบาดแผล เมื่อเธอถอดเสื้อสีแดงตัวนอกออก แล้วเห็นข้างในถูกย้อมจนแดงฉานไปหมด นัยน์ตาของเขาหดเล็กลง
“เหตุใดเลือดไหลเยอะเช่นนี้?” เพราะเดิมทีก็สวมชุดสีแดงอยู่แล้ว เขาจึงนึกว่าเป็นแผลเล็กๆ กลับนึกไม่ถึงว่าจะมีเลือดไหลเยอะขนาดนี้
“ไหล่ข้าถูกฟันหนึ่งดาบ ดาบนั้นค่อนข้างลึก แผลอื่นไม่เท่าไร” เธอยิ้มๆ เพียงแต่น้ำเสียงฟังดูอ่อนแรงเล็กน้อย
………………………………….
ตอนที่ 1578 โกรธเกรี้ยว
“เจ้านอนบนเตียงอย่าขยับ ข้าจะทายาและพันแผลให้เจ้า” เขาพูดเสียงเข้ม พลางหยิบยาห้ามเลือดขึ้นมา แต่กลับถูกเธอห้ามไว้ก่อน
“ท่านพี่ ไม่ต้อง ท่านออกไปก่อน ข้าทำแผลเองได้” เธอบอกเสียงเบา นั่งขัดสมาธิบนเตียง พลางหยิบยาเม็ดหนึ่งออกมาจากห้วงมิติแล้วกิน
ได้ยินอย่างนั้น เขาขมวดคิ้ว “เจ้าบาดเจ็บอย่างนี้จะรักษาเองได้หรือ? ต้องทายาเดี๋ยวนี้ หรือไม่อย่างนั้นข้าไปเรียกแม่นางน้อยคนนั้นมาทายาให้เ
