ตอนที่ 1564 ความหวังของนาง
หลังจากเห็นเงาร่างสีแดงหายลับเข้าไปในประตูจวนเจ้าเมือง ในที่มืด คนชุดเทาสี่คนเดินออกมา หนึ่งในนั้นถามขึ้น “ทำไมไม่ลงมือ ด้วยพลังของเรา จะเอาชีวิตอันไร้ค่าของนางเป็นเพียงเรื่องเล็กๆ”
“ที่นี่คือเมืองซุ่นเหยียน แล้วยังเป็นถิ่นของเจ้าเมือง อย่าเพิ่งใจร้อน อย่างไรนางก็จะไปจากที่นี่แน่ พวกเราค่อยลงมือระหว่างทางก็ได้” หนึ่งในนั้นตอบ
“ใช่แล้ว พวกเราวางกับดักไว้ระหว่างทาง แล้วรอให้นางกระโดดเข้าไปเองก็ได้ แค่ผู้หญิงคนเดียว จะเก่งกาจสักเพียงใดกัน”
“อยู่จับตาดูต่อสองคน จำไว้ อย่าเข้าใกล้มากเกินไป ไม่อย่างนั้นอาจถูกจับได้” หนึ่งในนั้นบอก แล้วเหลือสองคนไว้เฝ้าที่นี่ ส่วนอีกสองคนก็หายลับไปในความมืดอย่างเงียบเชียบ
ส่วนพวกเฟิ่งจิ่ว ตอนกลับมาถึงก็พบว่าเจ้าเมืองยังรอพวกเขาอยู่ ครั้นเห็นพวกเขาทั้งสาม เขาที่รออยู่ที่ลานหน้าบ้านก็เดินเข้ามา มองลูกสาวตนเองแวบหนึ่ง แล้วหันไปถามเฟิ่งจิ่วว่า “คุณชายเฟิ่ง พวกท่านกินมื้อค่ำแล้วหรือยัง ข้าให้ห้องครัวเตรียมอาหารไว้ให้พวกท่านแล้ว”
“ขอบคุณท่านเจ้าเมือง พวกข้าเพิ่งกินกลับมาจากข้างนอก” เฟิ่งจิ่วบอก แล้วยิ้มอย่างขอโทษ “หากรู้ว่าท่านเจ้าเมืองรออยู่ พวกข้าคงกลับมาเร็วกว่านี้”
“ฮะๆๆ ไม่เป็นไรๆ” เขาโบกมือ แล้วบอกว่า “อ้อ ใช่แล้ว ยาเหล่านั้นล้วนหาได้ครบหมดแล้ว”
“เช่นนั้นก็ดี พรุ่งนี้เช้าข้าจะไปหา นี่ก็ดึกมากแล้ว พวกเราขอตัวกลับไปพักก่อน” เธอบอก