ินหลินลูกสาวของเจ้าเมืองไม่ใช่หรือ นางเป็นถึงหญิงงามอันดับหนึ่งของเมืองเราเชียวนะ เครื่องหน้าทั้งห้าช่างงดงามโดดเด่น บุคลิกก็อ่อนหวานยิ่งนัก งามจริงๆ”
“แล้วเจ้าคนตัวโตไว้หนวดนั่นเป็นใครกัน เหตุใดจึงเดินอยู่ข้างๆ ได้เล่า”
“ดูท่าทางน่าจะเป็นคนคุ้มกันหรืออะไรทำนองนั้น”
ฟังเสียงกระซิบกระซาบจากคนรอบข้าง หลังเดินเที่ยวเสร็จ ทั้งสามก็หาโต๊ะริมหน้าต่างในหอสุราแล้วนั่งลง เรียกเสี่ยวเอ้อร์ให้ยกสุรากับอาหารมา พลางนั่งชมทิวทัศน์อันคึกคักบนถนนข้างนอกที่ผู้คนสัญจรพลุกพล่าน…
ค่ำคืนนี้ พูดได้ว่าคนที่มีความสุขมากที่สุดก็คือต้วนอิ๋งอิ๋ง ค่ำคืนนี้ นางได้เห็นหลายสิ่งหลายอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แล้วก็ได้รับรู้ว่าโลกภายนอกมีสีสันมากขนาดไหน
กระทั่งตกดึก ทั้งสองถึงค่อยพาต้วนอิ๋งอิ๋งกลับ เพียงแต่เฟิ่งจิ่วไม่รู้เลย ว่าเธอได้ถูกคนกลุ่มหนึ่งหมายตาเข้าแล้ว…
………………………………….
