บทที่ 759 ความขัดแย้งภายในของตระกูลเฉิน
สะใภ้ใหญ่เฉินฟังแล้วก็รู้สึกเบื่อหน่าย “เจ้าจะพูดเรื่องพวกนี้ทำไม? เรื่องพวกนี้ข้ารู้อยู่แล้ว ข้าถามว่าวันนี้ท่านแม่เอาอะไรไปที่นั่นต่างหาก?”
“ท่านคิดว่าอย่างไรเล่า? ตอนท่านแม่ไปบ้านซ่งคราวก่อนก็ไปมือเปล่าอย่างนั้นรึ?”
“ท่านพ่อรู้เรื่องไหม?”
“รู้สิ”
ครั้นสะใภ้ใหญ่เฉินได้ยินว่าพ่อสามีอนุญาตแล้วก็พลันสูญเสียความฮึกเหิม
ในบ้านนี้นางไม่กลัวอะไรทั้งนั้น กลัวก็แต่พ่อสามีพยักหน้า ถ้าพ่อสามีเห็นด้วยก็ไม่มีทางให้ถอยอีก
“ไม่ต้องคิดแล้ว น้องสามีจะไม่ได้เรื่องแค่ไหน นางก็ยังเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของท่านพ่อ ท่านคิดว่าปกติท่านพ่อด่าแรงแบบนั้น บอกให้แม่สามีไม่ต้องไปยุ่ง ท่านพ่อก็จะไม่สนใจจริง ๆ น่ะหรือ?” สะใภ้รองเฉินเห็นท่าทางอมทุกข์ของนางก็รู้สึกไม่สบายใจ เกลี้ยกล่อมนางไปหลายประโยค
ถึงอย่างไรนางก็แต่งเข้าตระกูลเฉินมาหลายปีแล้ว ทุกเรื่องล้วนมีพี่สะใภ้ขวางอยู่ข้างหน้า นางจึงไม่ได้โชคร้ายมากนัก
ถ้าไม่มี ‘พี่สะใภ้คนดี’ ผู้นี้ เรื่องบางอย่างก็คงเวียนมาถึงรอบนางแล้ว
สะใภ้ใหญ่เฉินห่อเหี่ยวใจ “ข้ารู้ แค่รู้สึกไม่ดีเท่าไหร่ ลูกสาวที่ออกเรือนแล้วก็คือน้ำที่สาดทิ้งไป น้องสามีออกเรือนไปหลายปีปานนี้ ไม่ได้เกี่ยวข้องอันใดกับตระกูลเฉินอีกแล้ว ท่านแม่กลับดีนัก ทางนั้นเกิดอะไรขึ้นนิดหน่อยก็คอยแต่จะเข้าไปยุ่ง มีของดีอะไรก็ส่งไปให้ทางนั้น…”
พูดไปพูดมา นางก็ถามสะใภ้รองเฉินว่า “ท่าน
