กษารูปลักษณ์ให้อยู่ในช่วงที่งดงามที่สุด เหมือนนักเล่นแร่แปรธาตุที่อายุร้อยกว่าปีที่ยังมีหน้าตาเหมือนคนอายุสามสิบกว่าปีคนนี้
ในโลกของการฝึกบำเพ็ญเซียน ส่วนมากมักเป็นคู่สามีแก่ภรรยาสาว ฝ่ายชายมีพลังความสามารถ ข้างกายจะขาดสาวงามมีเสน่ห์วัยบานสะพรั่งได้อย่างไรกัน
ทว่า คนคนนี้คิดจะสู่ขอลูกสาวเจ้าเมือง ซึ่งเป็นถึงสาวงามอันดับหนึ่งในเมืองนี้ เรียกได้ว่าหน้าหนากว่าคนทั่วไปอยู่เล็กน้อยจริงๆ
ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเขาไม่มีความสามารถ หากมีความสามารถจริงป่านนี้คงเข้าไปแล้ว จะมายืนคุยโวโอ้อวดอยู่ที่นี่ทำไมกัน
เธอลอบส่ายหน้ากับตนเอง หมุนตัวจะเดินจากไป แต่กลับถูกคนคนนั้นดึงแขนเสื้อไว้ พลันนั้น เธอยกมือสะบัดแขนเสื้อ ผลักคนผู้นั้นออกไป
คนคนนั้นเซถอยไปหลายก้าวเพราะถูกพลังขุมหนึ่งซัดใส่ เกือบล้มนั่งลงบนพื้น หลังจากยืนได้มั่นคง ก็ขุ่นเคืองเล็กน้อย จึงตวาดเฟิ่งจิ่ว “เจ้าๆๆ เจ้าเด็กน้อยไร้มารยาท เหตุใดจึงทำเช่นนี้?”
เฟิ่งจิ่วเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง แล้วพูดอย่างไม่เดือดเนื้อร้อนใจ “ขออภัย ข้าไม่ค่อยชอบให้ใครถูกตัว” ขณะกล่าว ก็สาวเท้าเดินจากไป
คนคนนั้นเห็นเฟิ่งจิ่วเอ่ยปากขอโทษ กลับไม่ถือสาหาความอีก เพียงส่ายหน้าแล้วพึมพำ “เด็กหนุ่มสมัยนี้หนา ช่างไร้การอบรมสั่งสอนเสียจริง”
หลังจากเดินเล่นบนถนนอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็กลับโรงเตี๊ยมไปอาบน้ำ จากนั้นก็เอนกายพักผ่อนเร็วหน่อย เตรียมตัวพักเอาแรงเพื่อไปจวนเจ้าเมืองในวันรุ่งขึ้น
