ใจได้” เธอพูดอย่างไม่ใส่ใจ รู้สึกว่าตนเองอยู่ข้างนอกดีแล้ว ไม่จำเป็นต้องเข้าไปอยู่ในเขตอำนาจของเขา
“เช่นนั้นก็ได้! พรุ่งนี้ข้าจะกลับไป วันนี้อยู่กับเจ้าที่นี่ก่อน พวกเราไม่ได้เจอกันหลายเดือน ครั้งนี้ก็เพิ่งได้อยู่ด้วยกันไม่กี่วัน มักจะอยู่ห่างมากกว่าอยู่ใกล้ รอยาทิพย์หาได้ครบเมื่อใด เจ้าหลอมยาได้ แล้วข้าจะกลับไปเตรียมตัว นำสินสอดร้อยกล่อง ไปสู่ขอเจ้ากลับบ้านเร็วๆ”
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วอดหัวเราะไม่ได้ “ท่านคิดว่าจะสู่ขอข้าได้ง่ายขนาดนี้เชียวหรือ? ถึงพ่อข้าจะทำใจยกข้าให้ท่านได้ เดาว่าท่านแม่ข้าคงทำใจได้ยาก เรื่องที่พวกเราจะแต่งงานกัน ข้าว่ายังต้องคิดดูอีกหน่อย ยิ่งไปกว่านั้น เรายังเด็กกันอยู่เลย!”
………………………………….
ตอนที่ 1526 แผนที่ผืนนั้น
ได้ยินอย่างนั้น สายตาของเซวียนหยวนโม่เจ๋อกวาดมองร่างกายนาง “เด็กตรงไหนกัน? ข้าก็เห็นว่าโตหมดแล้ว เหมาะสมมาก” เอ่ยจบ มุมปากก็หยักยกขึ้น
เฟิ่งจิ่วกลอกตา “ท่านน่ะปกติชอบปั้นหน้าเย็นชาเหมือนภูเขาน้ำแข็ง ท่าทางเหมือนห้ามสิ่งมีชีวิตเข้าใกล้ เหตุใดยามอยู่กับข้าจึงไม่เหมือนอยู่กับคนอื่น? คนไม่รู้จะหาว่าท่านเป็นตัวปลอมได้นะ!”
“อยู่ต่อหน้าคนอื่นกับอยู่ต่อหน้าเจ้าย่อมต้องต่างกันอยู่แล้ว ก็หลักการเดียวกับที่ข้าจะนอนร่วมเตียงกับเจ้า แต่จะไม่นอนร่วมเตียงกับผู้อื่นอย่างไรเล่า”
ได้ยินอย่างนั้น เธออดหัวเราะไม่ได้ “นี่หลักการแปลกๆ อะไรของท่าน? เหลวไหลจริงๆ เอาล่ะ
