ตอนที่ 1523 ฟื้นแล้ว + ตอนที่ 1524 สายตาข้าใช้ได้หรือไม่
ตอนที่ 1523 ฟื้นแล้ว
ได้ยินคำพูดของเขา เฟิ่งจิ่วพยักหน้า ที่แท้เป็นเพราะเมื่อก่อนเคยไปสำนักโอสถตะวันนี่เอง ก็จริง เดิมเขาก็เป็นคนของราชวงศ์เซวียนหยวนแห่งแปดจักรวรรดิใหญ่อยู่แล้ว ปีนั้นถูกพิษเหมันต์ อย่างไรก็ต้องไปหาวิธีแก้พิษที่สำนักโอสถตะวันอยู่แล้ว
กินโจ๊กหมดไปหนึ่งถ้วย เธอยิ้มบอกว่า “ถึงข้าจะบาดเจ็บ แต่พวกเขาก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน สำนักโอสถตะวันเสียหายกว่าข้ามาก เจ้าสำนักถูกท่านซัดฝ่ามือใส่ ข้าเดาว่าไม่ตายก็คงเหลือแค่ครึ่งชีวิต เรื่องนี้ให้แล้วกันไปเถิด ไม่จำเป็นต้องคิดแค้น”
เธอหยุดพูดไปครู่หนึ่ง แล้วถามอีกว่า “ใช่แล้ว ครั้งนี้ท่านมาคนเดียวหรือ? ฮุยหลางกับอิ่งอีเหตุใดไม่ตามมาด้วย?”
“ข้าให้พวกเขาไปจัดการเรื่องบางอย่างที่ตำหนักยมราช น่าจะมาถึงในอีกไม่กี่วัน” เซวียนหยวนโม่เจ๋อบอก แล้วเติมโจ๊กให้เธออีกหนึ่งถ้วย “กินมากหน่อยเถิด! ร่างกายเจ้ายังอ่อนแออยู่เลย!”
เฟิ่งจิ่วรับไปกินต่อ ผ่านไปไม่นานก็หยุดมือ แล้วมองเขา “ข้าจะหลอมยาแก้พิษให้ท่านแม่ของข้า แต่นอกจากตัวนำยาชนิดเดียวที่ข้าเจอในถ้ำของซานหยางจื่อแล้ว ยังต้องการอีกสองชนิด ข้าอยากให้ท่านช่วยข้าหาหน่อย”
“ยาสองชนิดใด? เจ้าว่ามา”
“บัวหยกขาวน้ำแข็ง แล้วก็ดอกหลิงหลงเจ็ดสี” เธอพูดชื่อยาทิพย์สองชนิด แล้วบอกอีกว่า “อีกอย่างยังต้องใช้ต้นที่อายุอย่างน้อยสามร้อยปี ไม่เช่นนั้นจะนำมาทำเป็นยาไ
